halloween

Niemand had het ons echt duidelij kgezegd maar op halloween mochten Aoife verkleed naar de preschool. Gelukkig wist ik het wel een dag van tevoren, dus met een zieke Fergus op schoot (en de rattenvanger in de kelder, want zoals elke winter hebben we ook dit jaar weer geschuifel en gekrabbel onder de eetkamer) was het snel even een pak in elkaar draaien. Omdat ik vanwege mijn zieke mannetje het huis niet uit wilde moest ik het doen met de stofjes en lapjes die hier al lagen, en omdat ik weiger mee te doen aan de 'halloween moet eng zijn' traditie hier (in tegenstelling tot in Amerika is het hier echt de bedoeling dat je je creepy verkleedt op halloween. Niks geen princessen of wolkjes, nee, zwarte katten en heksen en skeletten!) maar er ook geen misverstand over wilde laten bestaan werd het een uilenkostuum voor Aoife. Want uilen zin toch best halloweenerig, nietwaar? Haar pompoenenpak paste ze natuurlijk niet meer. Ik had niet echt en plan, en nog minder tijd dus werd het een gouwe ouwe: de standaard overgooier maar dan van bruin fleece, met vilten veren erop, tadaa!

Er miste alleen nog wat.
In eerste instantie was ik van plan om in de avond nog even een muts of haarband of masker ofzo te maken voor de ogen, maar opeens zag ik dat daar nog prima plek voor was op de jurk zelf dus met een beetje handwerk werd het uiteindelijk tussen neus en lippen door dit:

Het had niet anders moeten zijn!
Aoife was verguld! Op de creche heeft ze de hele dag getoewittoewoet (geoehoed), en iedereen trots haar uilenjurk laten zien.

En Fergus was de volgende dag (een stuk minder ziekjes) ook erg in zijn nopjes met de warme pompoenfleece uit 2010. Iedereen blij en op de foto!

over stemmen

ik mag hier stemmen, voor de locale verkiezingen dan. Vorige week (was het vorige week? misschien was het al twee weken geleden... ik kan dit natuurlijk nazoeken, maar het doet er ook niet zo toe. Laatst) mocht ik stemmen voor de Lancashire County council Elections. Ik kan niet zeggen dat ik veel snap van het politieke systeem hier, maar wat ik wel weet is dat 1.de landelijke politiek echt pet is (die zogenaamde coalitie van conservatief en liberaal die de ene na de andere 'u-turn' maakt? huh!), 2. dat de zittende regering veel teveel macht heeft, in de zin dat ze net zo makkelijk eerder gemaakte beslissingen van de voorgangers weer terugdraaien - ook over het onderwijscurriculum bijvoorbeeld... het lijkt wel alsof er niemand 'boven' de politiek staat in het algemeen belang, en 3. dat die regeringen weliswaar via zo'n onhandig systeem worden gekozen met kiesmannen in plaats van evenredige afvaardiging, (en dat geldt ook voor de meer locale raadsleden), maar dat dat wel betekent dat je je afgevaardigde, je MP of je town danwel county counceller veel eerder persoonlijk zult kennen en ook verantwoordelijk kunt houden. Als je het ergens landelijk niet mee eens bent is de eerste en heel normale stap om je MP te schrijven (en je krijgt antwoord terug) en de town counceller voor onze wijk is Dave (niet onze loodgieter maar een andere Dave natuurlijk), voor de groenen die hier om de hoek woont, ons kent, en wij hem en dat maakt de politiek zoniet verteerbaarder danwel een stuk persoonlijker en op de een of andere manier erg dorps.
Maar ondanks deze persoonlijke noot kom ik toch maar bar weinig informatie vinden over de provinciale partijprogrammas. Van de groenen was er meer dan genoeg informatie: De stad hier staat op het punt om een al eerder weggestemd idee van stadvernieuwing met een nieuw winkelcentrum bij het kanaal onder aan onze oude heuvel weer te heroverwegen (er is een projectontwikkelaar aan de gang om met een voorstel te komen) en de Green Party is daar tegen. Ikzelf denk dat het wel een goede ontwikkeling is voor de stad, maar wat de andere partijen daarvan denken kon ik nergens vinden, ook niet online. Het pamflet van Labour ging alleen maar over landelijke zaken en de andere twee partijen overweeg ik niet eens. Maar het Labour foldertje gaf dan wel weer naam en toenaam en emailadres en telefoonnummer van de kandidaat voor Lancaster East (hier). Dus wat doe je dan als betrokken kiesgerechtigde? Je belt de kandidaat gewoon op zijn mobiel! En hij nam op! En hij gaf me een diplomatiek antwoord over hun mening over de canal corridor (voor het geval ik tegen was denk ik) en dat was mijn stem dan gewonnen. Heb ik toch genoeg Borgen en West Wing gekeken om te snappen dat ze op zo'n dag echt alles op alles zetten om zelfs de laatste stem nog te winnen. en Labour heeft inderdaad gewonnen hier.

een heel voorzichtige lente

ik hoor overal mensen online klagen over de lange winter, en dat de lente maar niet wil komen, en ik weet niet of het nou eraan ligt dat ik dat inmiddels gewend ben, na ruim drie jaar in Lancaster, of dat het hier wel mee is gevallen met het winterse weer (geen sneeuw hier!), of misschien zijn het de hormonen, maar mij doet het niet zoveel... En dat van iemand die notoir slecht tegen het winterlicht kan! Inderdaad, we hebben nog niet zoveel zon gezien, en de zomerkleren zijn nog lang niet uit de kast gekomen, laat staan Aoife's en mijn nieuwe saltwater sandals. Maar het is droog en heel voorzichtig steeds ietsjes minder koud (heel koud dat is het hier maar zelden, en echt onder nul hebben we het dit jaar niet gehad) en duidelijk lichter... dus ja. Een voozichtige lente en we doen het er maar mee, ik verwacht niet anders.

We zijn naar Cartmel geweest. Padraic en ik hebben daar vorig jaar onze trouwdag gevierd, en nu namen we Aoife en Fergus mee. Niet uit eten in het sterrenrestaurant, of zelfs maar het kleine zusje van l"enclume, maar het dorp in, kaas en brood kopen en in de speeltuin spelen, terwijl Fergus en ik bij een warm vuur boven in het oude postkantoor (nu cafe) zaten te voeden.

Mag ik even for the record iets melden over die bakkerij? Op de gok kochten we er nog twee late hot cross buns. WAUW!! Note to self: ergens anders hot cross buns kopen volgend jaar heeft geen zin, ik ben verpest voor het leven, deze waren ultiem lekker. Niets meer aan doen. Jammer dat het maar een keer per jaar pasen is!

pasen

is het alweer april? wat?
nee!
Je zou het aan het weer van de afgelopen weken niet afzien, maar gelukkig is het nu langzaamaan beter aan het worden.

Pasen is voorbij en de paasvakantie dus ook. Aoife had de week voor en na pasen vrij van de creche, e ik geen nakijkwerk meer, dus we konden proberen goed uit te rusten en bij te komen en Fergus goed te voeden. Een beetje tegen intuitief ben ik Fergus minder vaak gaan voeden, zowel overdag als 's nachts (dat wil dus zeggen dat Padraic hem mag sussen als hij 'te voreg' wakker wordt) zodat hij dan met wat meer verve zou eten en ook langer door zou drinken en tot de achtermelk zou komen. Ook al is men tegenwoordig een beetje verdeeld over de hele voormelk achtermelk theorie (de voormelk zou wateriger zijn om de dorst te lessen en de achtermelk, na een poosje voeden, vetter om de voedingsstoffen te geven), het heeft geholpen. Afgelopen donderdag woog Fergus 190 gram meer, en dat is meer dan zijn gemiddelde wekelijkse toename in gewicht, dus iedereen was blij, en ik zweer het je, Fergus zelf ziet er ook al echt iets ronder uit!

Aoife en Ellen ('my best friend ellen') hebben naar aloude Engelse traditie Easter Bonnets versierd:

Granny en grandad kwamen langs om met Aoife te spelen voordat ze op vakantie gingen naar Boston.

Op stille zaterdag was er een paasfestival op Dalton Square, georganiseerd door alle kerken van de stad. Er was poppenkast, grabbelen, schminken, barbecue, taart en muziek, en Aoife vond het geweldig (a big party). We kregen haar zover dat ze ook wel een vlinder op haar toet wilde, maar toen ze eenmaal het resultaat in de spiegel zag was het een duidelijk 'mydontlikeit' en moest hij eraf- Nog voordat ik er een foto van kon maken! (toegegeven, de dame die haar schminkte was ook niet bepaald een talent!)

Aoife heeft een boek van Jip en Janneke dat haar door de seizoenen loodst en natuurlijk gaan J&J dan ook eitjes verven, dus, 's middags deden we dat: eitjes verven

Op paasmorgen mocht ze de eitjes zoeken in de achtertuin (net als Jip en Janneke), en warempel, Aoife vond ze allemaal, én ook nog een groot chocoladeei! Wauw!

zingen voor de bomen

Gisteren was het jaarlijkse wassailing in de Fairfield Community Orchard. Oftewel lawaai maken met potten en pannen om de bomen wakker te schudden na de winter en zingen en cider plengen om ze gunstig te stemmen voor de oogst van het komende jaar. Zoveel eccentriciteit wilde ik niet misen natuurlijk, dus vrijdag heb ik met Aoife een kroon geknutseld met blaadjes en appels en peren en kersen en bessen erop. Ik had de uitgeknipte vormen keurig in hoopjes klaargelegd zodat zij ze na haar slaapje op de blaadjeskroon kon plakken, maar Aoife heeft ze allemaal als een soort bloemen gearrangeerd: twee peren, kruislings over elkaar en dan een appel in het midden met daarop dan weer een kers of bes. Ook leuk. Tot mijn grote verbazing wilde ze hem nog op ook. Ze had haar kleine pannetje en pollepel van haar keukentje meegenomen en deed ook volop mee met het trommelen.

Eerst werd er in processie naar de millenniumeik gelopen (het hele park is in 2000 aangelegd), alwaar iedereen in een kring ging staat en de locale morris dansers een nummertje deden

Aoife vond het prachtig en Fergus sliep intussen door in de sling.
Vervolgens werden eerst de jongens en daarna de meisjes uitgenodigd om naar voren te komen om een stokje te trekken om te bepalen wie de Oak king en Apple queen zouden worden

Aoife werd het niet, maar bleef toch maar in de buurt om haar overbuurjongetje Leo te helpen, die wel Oak king geworden was. Ze mochten stukjes toast in warme cider dopen en in de boom hangen en vervolgens linten uitdelen aan mensen die veel voor de boomgaard hadden gedaan. Daarna werd er cider uitgereikt aan iedereen en gingen wij door naar de speeltuin, met dit soort bijeenkomsten kun je immers maar beter maken dat je wegkomt, voordat er opeens plotseling een moordgeval is! (nee hoor, Lancaster is erg veilig, maar de hele happening deed me wel erg aan Midsomer murders denken!)

pasta pesto met tomaat, wortel en meloen

nee, geen recept, Aoife's uitvinding in haar keukentje. Ik had een stuk haakwerk uitgehaald laatst, en die cremekleurige sliertjes konden mooi dienst doen als pasta in het keukentje. Aoife deed lief mee en ging pasta pesto maken (haar lievelingsgerecht) en maakte er een saus bij van tomaat en wortel en meloen, drie van de houten etenswaren die ze in stukken kan snijden omdat ze met klittenband aan elkaar hangen. Ze kwam het mij brengen met een vorkje, en daarna ook de poppen.
En toen was de pasta opeens melk in kopjes voor thee. Milk first, aardje naar haar vaartje (al is dat een zeer discutable gewoonte hier in Engeland, wat eerst in je kopje moet: de melk of de thee. En zoals alles zegt dat uiteraard ook nog iets over uit welke klasse je afkomstig bent...)

in het kader van het wennen

ik ben er speciaal extra damesachtig voor gaan zitten. voelt raar, maar staat op een foto eigenlijk best netjes!

eerste julivisite

Iris en Daan kwamen. Leuk hoor om Iris weer eens hier te zien en wat leuk om nou eens een grote jongen over de vloer te hebben! Groot genoeg om een oogje in het zeil te houden en mee te praten, en klein genoeg om nog echt met Aoife te spelen. Ze moest wel aan hem wennen maar vond het daarna geweldig!

Naar Morecambe op woensdag voor elk wat wils: koffie (en ijs) bij Brucciani's, winkelen in Dotty's vintage emporium en stenen gooien op het strand. Het verschil tussen het retro hippe gestylde Nederland en gewoon-nog-echt-af-en-toe-charmante-vergane-glorie kan niet duidelijker zijn dan in Morecambe! (Case in point: de breiwinkel hieronder en de ijssalon die echt nog zo eruit ziet, sinds 1939 - niks retro styling: gewoon blijven gebruiken wat je al hebt!)

Dit weten ze bij de BBC kennelijk ook, want momenteel is er op maandagavond dinsdagavond de serie: Turn back time: the family, waarin drie gezinnen achtereenvolgens een week lang in een van de decennia van de twintigste eeuw leven. Ze wonen in huizen en met de (on)gemakken van toen en het geheel is opgenomen in drie victoriaanse huizen (zoals het onze- leuk om te zien hoe dat er ooit moet hebben uitgezien!) in Morecambe.

Mij deed het dagje Morecambe soms aan de film Brighton Rock denken, de kleuren op het strand, onze kleding en de blauwe papieren tassen die we bij Dotty kregen...

En ondanks die donkere luchten hadden we de hele dag mooi droog weer!

call the midwife

Het was wel een schok toen ik zwanger was van Aoife en met 16wk en 5 dagen hierheen verhuisde ik opeens in een ander verloskundigsysteem terecht kwam. De nederlandse verloskundigen waren jonge hippe meiden (zo leek het mij), zeg maar vrouwen zoals ik! Die je altijd eerst (gemeend of ongemeend) complimenteerden met je buik, en die losjes ter zake kwamen. Hier zijn de midwives struis, in uniform en erg no-nonsense. Voor mij was de cultuurschok maar wat groot, laat staan dan nog het jargon. Nu ben ik daar gelukkig aan gewend en weet ik ook beter wat te verwachten. Om je een idee te geven:
Een paar maanden geleden keken Lokke en ik samen al what's-append Call the Midwife, op zondagavond. Voor wie deze serie ook destijds op de BBC gevolgd heeft (of nu in de herhaling): ik kan je verzekeren dat er nog weinig is veranderd met de verloskunde hier. Vanmorgen kwam de midwife hier thuis de boel inspecteren en mijn paperwork doen, mijn bloed afnemen en naar het hartje luisteren. Ze was hier al met al bijna twee uur (veel paperwork). Okee, ze kwam niet op de fiets (dat zou toch wat zijn), maar met de auto.
Vooruit, en ook hing de was niet buiten, want het is is bij tijd en wijlen echt baggerweer momenteel, er is voor het zuiden (haha! voor de verandering) zelfs het equivalent aan drie maanden regen in drie dagen voorspeld! - ja zo leer je nog eens wat van je midwife... over het weer kan men hier altijd wel een praatje maken).
De volgende keer dat ik haar (of een van haar collega's) zie is trouwens pas over ruim vier weken, of dat in Nederland ook zo schaars is weet ik niet, want zo ver was ik nooit gekomen in het hollandse systeem... En dan moet ik gewoon weer naar de praktijk, niet meer thuis, want dat is inmiddels goedgekeurd.

oh ja, en verder was ook alles goed.

how things are now- in English!

Here's a little update for all our English speaking friends. All is well! We've settled fine in Amsterdam and are now sharing the appartment with Katja and Sebastian. It is a bit crowded with the five of us in a two bedroom flat, but we manage alright. Aoife has been sleeping through the night more often than not lately, but as we all had colds over the weekend these days she's  up a bit more often than we'd like. Other than that h er days are pretty regular: she wakes some time between 6 and 8, has breakfast, naps until 10-10.30, then has her midmorning feed, directly with me if I'm on duty, or expressed milk from a bottle when Padraic or my parents babysit (meanwhile I'm at work expressing milk for the next day... I'm lucky Dutch law allows me to do this for up until the baby is 9 months old and it may take up to a quarter of my work time!). Then for her next feed at 14.30 she's brought to the department by the babysitter so I can breastfeed her at work! I work until 5.30, cycle home and we bathe Aoife and feed her her dinner, then have dinner ourselves and time off to do some resting or some household chores (cleaning the breast pump is a daily joy), until her 11 o'clock feed while we watch Mad Men on dvd on my laptop in bed.
We live in Amsterdam Noord now, and that means that when we go into town we have to take the ferry from the rear exit of the Central (train) Station over the river IJ. The ferry is very regular, every 11 minutes at most, takes only 3 minutes to cross the river, and is free. It is always filled with lots of cyclists (yay for flat countries!) and mopeds, sometimes even these little cars that used to be only for disabled people but now apparently also service the lazy in general, and it really makes me feel like every day is a holiday. Amsterdam Noord is still quite calm and quiet compared to the rest of the city and there is a really  nice neighbourhood feel, not unlike Lancaster. The people on our little square (actually it's more like a triangle) all greet us on the street and there's a monthly neighbourhood market where people can sell their artistic or culinary products. Last Saturday children could have their faces painted and decorate kites and participate in a kite festival (unfortunately the only day there was no wind - at all!).

Aoife's main hobbies are still standing up on our laps or the bed and balancing herself and reading eating books. She likes it much better these days to do her tummy time, and she talks a lot (also with her mouth full, she gets more and more distracted while eating)! As you can see her hair is slowly growing, and her eyebrows are also showing more and more. She's great company as we hope you will all soon be able to see for yourself again.