ee oo ei ef ie

Michael was er met de jongens, een week of twee geleden. Een bliksembezoek van zondagavond tot maandagochtend, op weg naar Londen.

Het was geweldig om een vol huis te hebben en Aoife vond de grote jongens (4 en 6) maar wat interessant. Op maandagmorgen kleedde ze zich zelfs helemaal spontaan helemaal alleen aan.

Maar de grootste verrassing kwam aan tafel, toen Michael vroeg of Aoife ook een tweede naam had?
'ee oo ei ef ie' zei ze
ok, het was wel geen antwoord op zijn vraag maar we stonden versteld dat ze haar naam had gespeld, we wisten helemaal niet dat ze dat kon! Het moet een truuk van de nursery preschool zijn geweest, want als we thuis al eens iets aan letters doen doen we dat keurig volgens instructies gekregen op de phonics avond (van de preschool nota bene) in fonemen 'ah' 'oh' 'ih' 'fuh' 'uh', en dit waren 'hoofdletters'.

in andere letternieuws wilde ze laatst ook letters overtrekken (ik zag haar letters natekenen in een boek dus heb maar wat gestippelde woorden voor haar gemaakt), ze vraagt ook geregeld hoe spel je dat? en dan moeten we woorden spellen. Deze dame is langzaamaan echt klaar om naar school te gaan. Dat mag ook wel want (o help) met vier jaar gebeurt het hier al. Padraic en ik zijn scholen aan het bezoeken en aan het nadenken wat een goede keus zal zijn. Ik ben naar een voorlichtingsavond op preschool geweest om erachter te komen hoe het systeem werkt. Het systeem, dames en heren, werkt zeer mysterieus. Je moet een lijst maken  van je drie keuzes en dan gaat de gemeente besluiten welke school het beste is voor jou en je kind. Okee... Echt blij word ik er niet van, alle scholen in Lancaster zijn 'good' of 'outstanding' dus daar ligt het niet aan, maar hoe groot wil je dat de school is? Een of twee klassen per jaar? Hoe ver weg? Religieus of niet? Vriendjes in de buurt? Veel groene speelvelden? We wonen zowat in een goede community school, maar dat is er wel eentje met dubbele klassen. Pluspunt: goed, dichtbij, vriendjes dichtbij en je kunt spelenderwijs al geregeld aanwijzen: kijk hier is de school. Nadeel: een beetje een inner city gevoel, geen velden maar een groot betegeld speelplein en tralies voor de kelderramen. Een gebouw gedeeld met een middelbare school (sort of), maar dan wel weer goede resulaten om in de grammar schools binnen te komen (ja, daar moet je nu al bij stil staan, blijkbaar - mag ik even for the record: be-lach-e-lijk!!!), de kleine groenere school dichtbij heeft van dit laatste dan weer totaal geen kaas gegeten en heeft (naar men zegt) ook een wat minder publiek (...), de katholieke school van onze keuze is klein en groen en goed, maar niet dicthbij en zo denkt men nog wat na. Maar goed Aoife wil graag en dat is het belangrijkste (al valt haar instroom wel samen met Padraic's ingeplande sabbatical volgend jaar, dus wie weet stellen we de hele procedure nog een paar maanden uit om weer een ander buitenlands avontuur aan te gaan) - u hoort het al: wordt vervolgd.

Fergus' truken

die kleine Fergus is best sterk. Hij wil almaar op zijn beentjes staan, en los zitten, jawel. Zijn hele lijfje voelt als een spierbundeltje. Misschien heeft de dokter toch gelijk en verbruikt hij gewoon alle energie?

hij kwijlt behoorlijk en is flink aan het knagen, dus we denken dat hij tandjes aan het krijgen is.

Gisteren werd hij weer gewogen. De zon scheen en met Fergus in de nieuwe ergo draagzak (geweldig!) ben ik onze oude heuvel opgelopen naar het children's centre, blote benen, sandalen aan (ook al geweldig, ja de cadeautjes van oma en opa dit jaar zijn werkelijk bijzonder goed), en zonder jas. Ik besloot om geen enkel risico te nemen Fergus was aan een voeding toe dus heb ik hem daar ter plekke eerst gevoed. Et voila! hij volgt nog steeds dezelfde 25% curve, sterker nog, hij was ietsjes gestegen en zit er nu echt op (dat was dus voeding ter plekke als je het mij vraagt) - de zorg was dat hij na het kleine dipje van twee weken terug nog verder af gezakt zou zijn.

We gaan het proberen zo uit te zingen tot aan de 6 maanden. Dan mag Fergus vast voedsel (de health visitor zei de vorige keer dat ze zou aanraden om hem met fruit of wat dan ook bij te voeden, omdat hij al vier maanden was, ware het niet dat hij zo klein was (catch 22? Welnee!), dus daar kon ik nog beter even mee wachten) en dat zal een beetje de druk van de borstvoedingsketel afhalen hoop ik. Intussen heb ik een huur kolfapparaat besteld dat vandaag gaat komen, om toch een beetje reserves op te bouwen en ook de productie nog wat meer te stimuleren. En zo zie je maar dat met de venkelthee en de fenugriekcapsules (zes per dag) en de borstcompressies en het dag en nacht voeden het toch niet altijd even makkelijk blijkt te zijn om borstvoeding te geven, al is het nog zo natuurlijk... Gek dat dat per kind zo kan verschillen...

eerste truuk

Aoife heeft haar handjes (zeg maar handen! hoewel de foto wel wat vertekent) ontdekt en wil ze nu de hele tijd vasthouden.