zondag

Het voelt een beetje als een camping hier op onze heuvel-met-uitzicht. Als de zon schijnt is het echt de beste plek ter wereld.

De hypotheek is goedgekeurd, we blijven hier dus niet voor eeuwig. Het nieuwe huis is groter -hoera!- maar het zal wel slikken zijn om dit uitzicht en dit licht achter te moeten laten. En het gevoel om over de stad uit de kijken.

nieuwe kaplaarzen

Mijn paper is de deur uit!
Laat de vliezen nu maar breken!

kinderkamervorderingen

Gisteren heeft Padraic het ercolbed opgehaald in Kendal, en dat betekent dat het tweepersoons logeerbed nu eindelijk weg is uit de kinderkamer! Zolang we nog niet verhuisd zijn komt de baby bij ons op de kamer te slapen, dus voorlopig is de kinderkamer nog een halve logeerkamer, waar we haar kunnen verschonen en baden en evt voeden op de bank. De sticker van de eend had ik nog ergens (is een echte oude uit de jaren 40, een watersticker) en die heb ik maar op het badje geplakt (wilde hem eerst inlijsten).

padraic kan niet wachten

Constance van hiernaast met haar moeder in het zonnetje gisteren en Padraic met onze op de NCT nearly new sale voor 9 pond gescoorde babybjorn. Alle equipment die we hebben  heeft hij met knuffels gevuld: de pinguin in de draagzak, de aap in de maxicosi, een beertje in de wieg. Hij is nu aan het werk, probeert nog zijn stapel tentamens na te kijken voor het zover is, maar hij is ook duidelijk aan het afwachten... Ik vind het zelf wel best zo nog eventjes eerlijk gezegd.

tandenupdate

Het is achter de rug! Laat de baby nu maar komen!
Na een hopeloze nacht (wie wil er slapen als je in je slaap onbewust je tanden kapotwrikt?) en een dag vol afleiding mocht ik me om drie uur melden bij tandarts Zeppelin. Ik had gisteren ook nog een collega van Manuel gemaild die ik op zijn verjaardag had ontmoet en me had verteld dat hij een aantal tandartsen persoonlijk kende, en wat bleek: mevrouw Zeppelin was zijn vrouw! Hij had haar ook nog over mij verteld (niet wetende dat ik inmiddels al een afspraak had geregeld bij haar praktijk) en mij gemaild dat ik altijd langs mocht komen en ze wel tijd zou maken voor me, omdat ze ook wel inzag dat het een noodgeval was!
Fijn dus, maar wel ook weer typerend: goede zorg is niet vanzelfsprekend hier, je moet geluk hebben.
Hoe dan ook. Aangekomen bij de privékliniek in het centrum was ik al bereid om diep in de buidel te tasten, maar nee, op aandrang van de tandarts zelf wilden de assistentes me alleen maar als NHS patient inschrijven, dan was het immers gratis. Ik weet niet of dit is overgekomen in mijn eerdere stukjes, maar een NHS tandarts is onmogelijk te vinden, laat staan een die goed en aardig is.
Ze heeft alles schoongemaakt, het gaatje gevuld, geconstateerd wat er nog meer nodig was (een röntgenfoto en op den duur nog een vulling en een kroon, maar niet voordat de baby er was en we een soort van ritme hebben), en wees me erop dat ik tot een jaar ná de geboorte nog gratis voor al deze behandelingen terecht kan. Ik kan het niet geloven, wat een opluchting! Maar ook, wat een geluk, en zo zit het hier in elkaar, ik weet niet of dat goed is. Ik heb toch liever een systeem waar iedereen dezelfde kansen heeft...

nieuws van het zorg front

Hoofdstuk 1. De tandarts
Vanochtend de online tandarts om advies gevraagd en de tip gekregen om toch maar zsm iets te laten doen aan mijn tand. Er zit een groot gat tussen mijn kies en mijn vulling rechtsboven, joechee. Dus na even diep te hebben ademgehaald op zoek naar een tandarts in Lancaster. Vrienden en collega's om aanbevelingen gevraagd. Op internet gekeken, en gebeld... De Natrional Health Service heeft zogenaamd tandartsen voor iedereen (en die zijn nu voor mij nog gratis ook, zolang ik zwanger ben), maar probeer maar eens ergens een afspraak te krijgen. Dat gaat dus niet, en iedereen weet dat. Zelfs ik wist dat, daarom dacht ik slim te zijn en meteen maar een privé tandarts te zoeken. Ik ben tenslotte goed verzekerd (met mijn gebit neem je echt geen risico's). Wat ik niet had verwacht is dat zelfs de privétandartsen moeilijk doen, onbereikbaar zijn (op vakantie) of niemand aannemen. Zelfs de emergency treatment line kon niets voor me doen, want ik had geen pijn. Als het ondraaglijk wordt dan mag ik terugbellen. In de tussentijd raden ze me aan om bij Boots (de drogist) een doe-het-zelf kit te kopen voor een tijdelijke vulling.
Heb je ooit zoiets geks gehoord? Voor 6,99 pond koop je een potje met cement, en kun je zelf naar hartelust smeren "until you have a chance to visit your dentist". Het zou grappig zijn als het niet zo triest was dat hier een markt voor is! 

Hoofdstuk 2. De midwife
Toen rap naar de midwife, die ook nog maar eens benadrukte dat het wel goed was om een afspraak te maken met de tandarts, een infectie moet voorkomen worden en als de baby er eenmaal is is het voorlopig bepaald onhandig om een afspraak te maken, tussen de voedingen door... ok
Ze voelde en mat mijn buik, die 3 cm kleiner was dan vorige keer (twee weken terug). Ze meten hier van de punt van het schaambeen tot aan de top van de baarmoeder (over de bump heen), en dat getal in cm correspondeert grofweg met het aantal weken zwangerschap. Ze zei dat het een opluchting was om een normale buik onder handen te hebben, waar het kindje makkelijk te voelen was en ze niet te hard hoefde te drukken. Waar de verloskundigen in Amsterdam routinematig steeds zeiden dat mijn buik er mooi uit zag, was het wel fijn om nu ook eens iets dergelijks te horen hier! De baby is ingedaald (en ik heb nergens last van gehad), vandaar die kleinere buik en is niet te groot en niet te klein, en beweegt goed, hartje klopte ook goed. Hoera!

Hoofdstuk 3. De tandarts deel 2
Thuis gekomen toch maar weer verder gebeld en eindelijk lukte het Padraic om een privé tandarts te contacteren die me morgen wil en kan zien. Een controle en een nieuwe vulling. Ja ik ben blij dat ik terecht kan bij mevrouw Zeppelin (serieus zo heet de tandarts, alleen schrijf je het anders) maar heb er geen zin in. Ik wil me in alle rust voorbereiden op de bevalling en een beetje kneuteren, maar ja.

gemiste kans

Ik dacht dat dit verjaarscadeautje voor Padraic nooit meer zou komen. Ik had het al in de eerste week van januari besteld en het kwam maar niet! Maar opeens was daar vorige week een pakje uit Hongkong:

en dit toepaaselijke (haha) cadeautje zat erin: een mini egg chair (Padraic heeft zijn oog op een echte, maar ze zijn heel duur en héél groot, deze past iets beter)! Die ik natuurlijk had moeten bewaren tot pasen en dan serveren met een ei erin, maar goed...

Vrolijk pasen allemaal! de zon is weg maar het wordt een dag van luieren, lezen en fröbelen.