een paar dagen alleen

Padraic was vorige week een paar dagen naar een congres in Reading, en dus waren Aoife, Fergus en ik een paar dagen met zijn drietjes. De kinderen waren voorbeeldig en zelfs bedtijd ging goed. Het was volgens mij de eerste keer dat Padraic er niet was en Fergus wel sliep in de avond, alle andere keren werd hij steeds om 21:00 wakker om daarna niet meer te slapen totdat ook ik naar bed ging. Ik had mijn handen warempel vrij en heb dus maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om eindelijk eens een keer de muur achter de kachel te verven. We hebben de haard destijds toen we hier kwamen wonen aan laten passen voor deze kachel (victoriaanse draak eruit, locale leisteen op de grond, schoorsteenmantel van de muur, alles gepleisterd en een allesbrander erin). De muur eromheen had ik allang eens geverfd, maar om de een of andere reden was het er van de muur achter de kachel er nog nooit van gekomen. Desalniettemin zat ik wel zo'n beetje elke avond ernaar te kijken en me eraan te ergeren, dus met de iplayer aan op de achtergrond heb ik dat toen Padraic weg was maar eens gedaan.
Eitje!
En ik ben erg blij met het resultaat!

Het was mijn beurt om Aoife van en naar de creche te brengen, dus gingen we 's morgens met de bus (altijd leuk), en 's avonds weer terug ook. Om de ochtendroutine wat te bespoedigen zorgde ik er de avond van tevoren voor dat de vaatwasser al leeg was, Aoife's lunch gesmeerd in de koelkast, haar tas gepakt, de havermoutvlokken in de pan op het fornuis met de lepel ernaast, de bijbehorende water/melk mix kant en klaar uitgemeten in de koelkast en de kleertjes klaar. We waren beide dagen nog eerder de deur uit dan normaal!

Nu Fergus helemaal on the move is hebben we Aoife's kleine prulletjes (haar playmobilhuis) maar in haar kamer gezet.

(Aoife poseert even voor de foto)
maar kijk, ook daar weet Fergus ze makkelijk te vinden!

meer kerst terwijl u wacht

de midwife had gisteren wat eiwit in mijn urinemonster ontdekt, en ik zelf voelde een blaasontsteking opkomen, die vannacht inderdaad doorzette, waarbij een voordurend schoppende baby niet hielp. Midden in de nacht het ziekenhuis dus maar gebeld en ik er naartoe in mijn eentje met de taxi en ziekenhuistas. Ze hebben mij en de baby twee uur aan de monitor gehad, en antibiotica gegeven in de hoop dat de ontsteking nog over gaat voor de bevalling. Dat was dus een korte nacht voor mij, en ook voor Padraic die hier het fort bewaakte. Gelukkig sliep Aoife door.

Vandaag zou granny komen, dus tot die tijd wisselden Padraic en ik elkaar af met Aoife en uitrusten.  Toen het mijn beurt was scheen de zon hier nog en hebben Aoife en ik twee van deze kerstkransen gemaakt: handen printen met groene verf op wit papier en dan uitknippen en in een rondje lijmen. Aoife vind het geweldig, dit soort activiteiten duren ongeveer een kwartier, precies lang genoeg voor de peuterconcentratie, en ze had er dudielijk lol in om haar handen op het papier te drukken, en ik intussen maar verse a4tjes voor haar neus leggen... Ik vind het resultaat goed gelukt, en de kleur groen heeft precies die rupsje nooitgenoeg variatie die hem zo natuurlijk maakt... Of en wanneer we eraan toe gaan komen om een echte boom op te zetten weet ik niet, maar intussen proberen we het huis zo kerstklaar mogelijk te maken.

en nu is alles buiten grijs en is granny hier en kunnen wij allebei even rusten - stilte voor de storm!

bedden, buiken en buien

en zo gingen Aoife en ik dus naar het postkantoor, een jurk retourneren. Prima jurk hoor, maar ik had er expres twee besteld, in verschillende maten en de eerste die ik paste was goed, en de jurk ook (een polodress, maar dan zwart!!) en affijn, ik wil er daar wel twee van in dezelfde maat. Voor zover men dat kan inschatten met 9mnd buik:

die ja.
Maar wat basel ik nou, ik wilde dus zeggen: Aoife en ik gingen naar het postkantoor. Lopend. De heenweg ging goed

maar dan de terugweg: ze rent nogal graag, en laten we zeggen dat zelfs in mijn minder zwangere dagen rennen niet mijn hobby is, laat staan vandaag (zie ik heb nogal medelijden met mezelf, in de kou enzo). Dus dat was een beetje zwaar, een protesterende Aoife tegenhouden (drukke weg), een handje geven forceren, optillen, tja. Maar de zon scheen wel, en dat is ook wat waard.
Thuis hielden de buien nog even aan, inclusief het willen opeten van krijtjes (zij dan, niet ik, al schijnt dat niet geheel ongewoon te zijn bij zwangere vrouwen, maar dat is dan echt krijt en geen wasco) in een steeds kouder wordend huis, maar... madame ligt nu wel te dutten in haar Nieuwe Grote Bed!, en de loodgieters zijn ook weg. Dus er is weer wat rust ten huize hier. Gelukkig maar want ik begon al erg aan mezelf als moeder te twijfelen (niet een goed moment), vooral toen Aoife voor de allereerste keer tegen mij zei: 'Ik wil papa'... snif. Het einde van een tijdperk...

En hier dan het Grote Bed, zonder mijn meisje dan, want deze dutjesrust ga ik echt niet riskeren door een foto te maken terwijl ze slaapt. Een andere keer misschien!
Voor de geinteresseerden: ik heb zelf uit een oud dekbed een kindermaatdekbed geknipt (1x1.30m - zo kunnen er twee uit!) en onze stapel ikea overtrekken van 2x2 die nu overbodig zijn (omdat we met ons grote nieuwe bed destijds ook een groot nieuw dekbed hebben aangeschaft) getransformeerd in kindermaat. Best handig zo'n naaimachine, en een overlocksteek erop! rang! Ziezo...

En over ziezo gesproken: we zijn er ook uit wat de naam betreft.
Ik weet dat commentaar leveren moeilijk is (schijnt), maar voor wie het goed raadt is er een verrassing!

due date

en wat hebben we hier op deze uitgerekende datum?
een gillende peuter omdat ze niet nog langer alle fotos op mijn telefoon mag bekijken
een verbouwing in de badkamer
een nieuw bed voor Aoife
en wat meubelverplaatsingen om daar ruimte voor te maken...

tja zoals ik al zei: timing is niet ons sterkste punt...
oeh, en had ik al gezegd dat de verwarming weer uit staat vanwege de verbouwing? het is hier nu 16 graden, jummm...

timing is niet ons sterkste punt...

... en daarom hadden we vandaag voor de verandering maar weer eens een mannetje over de vloer, ditmaal om de boiler te verplaatsen, zodat vanaf volgende week de nieuwe wc kan worden gebouwd. Een chaos en een luide Lancastriaan, die mij niet verstond en ik hem niet... (niet onze geliefde Dave dus). En een koud huis, zonder stromend water. En net nu het deze week opeens koud is geworden... Dat was dus veel laagjes aan en in de stromende regen op naar de paopao (soort Starbuck hier vlakbij) om naar de wc te gaan. En daarna op zoek naar pyjamas voor mij en Aoife (nog steeds geen geluk) en pakjes ophalen bij het postkantoor. On the plus side: ze hadden in het cafe wel een goede spiegel..
en ook de pakjes waren een succes:

Nu moeten we nog tijd vinden om sinterklaas te vieren met Aoife. Ze vindt hem een beetje eng, dus zelfs de schoen hebben we nog niet gezet. Er komen al veranderingen genoeg en Aoife is nou eenmaal een gewoontediertje dat snel nachtmerries krijgt als er veranderingen zijn... (en zo hebben we ook nog niet haar grote bed opgezet, terwijl we dat wel wilden doen voor de baby komt, om het los te koppelen van de baby...)

begin van de feestdagen

Hier is het al begonnen, het holiday season. Gisteren was het Halloween en Aoife ging als zebra verkleed naar de creche. De traditie hier (in tegenstelling tot Amerika) is om vooral griezelig verkleed te gaan, maar dat leek mij toch een minder goed idee, ook al waren de £1 heksenjurkjes best schattig... dus een zwart witte streepjesjurk en haar zebramasker voor madame en maar hopen dat we die traditie kunnen doorbreken. Zonder carnaval moeten kinderen toch ook ooit een andere reden hebben om leuk en creatief verkleed te gaan. Nou komt die reden er tegen het einde van het jaar waarschijnlijk toch nog aan, want gisteren kregen we ook een formulier mee naar huis, om te vragen of het goed was of Aoife meedeed aan het Christmas Play, hier te houden in het grote theater ergens in December. Natuurlijk was dat goed, ik ga het octopuspak vast klaarmaken (grapje, maar Love, Actually geeft denk ik wel een goed beeld van wat we kunnen verwachten!).
Omdat het ochtendritueel nogal problematisch verloopt tegenwoordig met Aoife's ochtendhumeur heb ik geen foto kunnen maken van haar kostuum, daarom als deze oude dan maar:

Aoife is nog een beetje te klein om te gaan trick-or-treaten, en ik niet echt mobiel genoeg om haar te volgen, dus zelf gingen we niet langs de deuren, maar om aan te geven dat wij wel een adres waren dat een bak met snoepgoed klaar had staan moesten we natuurlijk wel een jack-o-lantern in het raam hebben staan. Uiteraard waren de pompoenen overal uitverkocht, maar gelukkig hadden we nog een butternut squash liggen in de uienmand (hoe lang die er al lag kan ik je niet zeggen, maanden zeker, maar nu kwam-ie als noodpompoenoide goed van pas). Uithollen dus, waxinelichtje erin en buiten peuterbereik zetten!

Maar liefst vier keer werd er aangebeld. Een medium formaat heks en magere hein, een kleine heks, een groepje met Frankenstein en weerwolfmaskers (vond Aoife een beetje eng) en een groot formaat heks en magere hein.  

en... tadaaa...

do come in!

boven de droger is nog een grote plan voor het babybadje en handdoeken. Beetje lastig op de foto zetten, maar wel erg handig.

een langzaamvallende toiletbrilcombinatie, op verzoek van Padraic... (ik had er zelfs nog nooit van gehoord)

wat? geen badkraan denkt u? Klopt! het water komt van de zijkant via de overflow het bad binnen, zo kun je aan beide kanten zitten!

ik heb het houtwerk al gevernisd, de haak aan de deur geschroefd, en de folie op de ramen geplakt. Nu vanavond alleen nog een keer de vloer sealen en alles is af.

Nou ja, nu de oude badkamer nog in bewoonbare staat brengen...

meer over de badkamer

zo, in een poging de spanning een beetje op te bouwen voordat we het eindresultaat onthullen, hier alvast een kijkje in de keuken van onze badkamerplannen (tenslotte volgt niet iedereen mij zo trouw op pinterest). Vanavond zal ik de laatste kleine details toevoegen: matteerfolie (statisch, ik hoop dat het blijft zitten) op het raam, en het raamkozijn een laag vernis geven, dus morgen meer!

buik en badkamer

twee lopende projecten ten huize hier. Een baby en een badkamer. En soms komen die samen. Als ik de kast voor wasmachine en droger in de grondverf zet bijvoorbeeld, zoals afgelopen zondag (goed geventileerd uiteraard, en verf op waterbasis). Vanavond komt daar hopelijk de echte lak overheen, gisteren zijn de vloertegels gelegd en hebben we die geseald, vandaag zal Dave ze voegen en de wc en wastafel installeren. Kortom: een van de twee projecten is nu toch wel bijna af.  Dat andere moet nog minimaal 5 en maximaal 9 weken wachten...

Intussen voel ik me voor het eerst echt gigantisch enorm. Deze zwangerschap is een stuk zwaarder, pijnlijker en - zo dacht ik- groter dan de eerste. Maar de midwife mat me maandag op en zei dat (net als vorige keer) mijn buik precies op schema lag, en de baby al met het hoofd naar beneden maar nog niet ingedaald. Bijna 32 weken, en het komt toch wel dichtbij nu. Maar nee, eerst de badkamer af, en dan mijn cursus geven en dan even rusten nog, en dan, dan mag nummer twee komen, ik word wel erg benieuwd naar dit kleine jongetje!

nest

wat een fijn weekend: De zandbak, begonnen met de keuken(muren) wit te verven (eindelijk! dit stond al op het menu toen we hier naartoe verhuisden, maar nooit tijd voor gehad, en nu -zal het de nesteldrang al zijn, nee toch? - dacht ik: nu kan het nog! dalijk heb ik weer bijna twee jaar nergens tijd voor... Ik weet wel dat ik niet hoor te verven eigenlijk, maar als het maar korte poosjes zijn, met de deur en het raam open is het vast niet zo heel erg. Hoop ik maar. De aandrang is wel erg groot namelijk. (Andere mensen hebben er moeite mee om de alcohol te laten staan, ik kan de verfkwast niet wegleggen...)).
Zoveel ideeen en plannen: we willen de woonkamer ook nog verven (ook wit, de kleur die we nu hebben is heel mooi, maar heeft op regenachtige dagen wel erg veel weg van regen in huis...), nieuwe gordijnen maken voor de woonkamer (ik dacht aan thermale voering op zichzelf, die is hier namelijk bij de stoffenoutlet voor weinig aan de (brede! scheelt weer) rol te koop, en is gewoon creme, en toch een beetje warm in de winter! De oude woonkamergordijnen naar onze slaapkamer (zelfde ramen en daar kunnen we juist wel wat verduistering gebruiken!). Eindelijk eens het een ander boven de bank hangen als compositie. Kleertjes voor Aoife, voor mijn winkeltje, voor de pop. Een rokje voor Roos nog steeds eens een keer, en natuurlijk dekentjes en mutsjes breien en haken voor de nieuwe baby...

Ok, misschien is het toch nesteldrang.
update:
ziehier avast een resultaat.

tuiningeving

het komt niet vaak voor, maar vandaag had ik opeens een tuiningeving! We moeten stokrozen!
Onze tuin is dan best klein en erg murig (maar mooie muren hoor, prachtige oude begroeide natuursteen, het uitzicht is volledig groen (dank aan de vorige bewoners die met kennis een gloenblijvende struikenweelde hebben neergezet), zomer en winter) en en ligt op het noorden, maar ook dat noorden is echt zo erg niet als je wel zou denken, want we wonen hier dan weer zo noordelijk dat de zon hier heus wel de tuin indraait tegen het einde van de dag en daarvoor al via het westen de boel opfleurt.
okee, en nu dacht ik dus opeens dat we achter de muur van onze tuin, tegen de andere muur van de girls grammar school (ook alweer zo mooi, voor zover het blinde muren betreft) - dus op het zuiden en net een stukje zonniger dan ons tuintje, en welk pad naar verluid ook van ons is we daar best eens een heleboel stokrozen konden neerzetten, die dan in de zomer zo boven die muur komen uitpiepen. goed idee he? Helemaal omdat dat pad in kwestie net even iets hoger ligt dan onze tuin, en onze tuinmuur dan weer aan de lage kant is. kun je het je voorstellen?
nee natuurlijk, zo abstract en dan ook nog zoveel haakjes...
kijk zo dan: dit is ons uitzicht uit het achterraam:

kan erger, toch?
en dit de tuin het plaatsje:

en dan achter die muur links van het midden, dacht ik dus: leuk die stokrozen!
nu nog uitvoeren, en lang wachten , want stokrozen, die zijn tweejarig en dus moet je erg geduldig zijn (en lang op een plek blijven wonen).

update: je kunt blijkbaar ook zogenaamde plug plants kopen: minuscule hollyhocks in de kiem, en daar heb ik er nu 12 van besteld in de hoop dat we zoniet dit jaar dan toch zeker wel volgend jaar een mooie boerse muur achter ons huis hebben. En laat het zaad daarna zelf verder het werk maar doen.

kijkjes

zon

sleeping arrangements a la Charlie and the Chocolate factory

soms gaat Aoife er zelf ook nog bijzitten (bijna klem)
maar zij is nu naar de creche, zodat ik mijn lessen van volgende week kan voorbereiden. dan start namelijk mijn DrieDrukkeWeken, waarin ik de tweedejaars in Researchmethods drie keer per week ga helpen met het opzetten van een psycholinguistisch experiment, stimulusselectie, methode, procedure, een beetje testen en dan analyseren natuurlijk Ze doen hier aan geintegreerd statistiekonderwijs. Ben er nog steeds verbaasd over dat dat ook kan, in plaats van wat wel 10 uur per week gedurende drie jaar leek... maar het lijkt te werken, en in ieder geval raken de studenten zelf wat meer betrokken bij wat ze doen, blijft het misschien ook beter hangen.
En dan de dag dat mijn cursus ophoudt begin ik met werkgroepen geschiedenis van de psychologie/wetenschapsleer. Jummie.

Ja dat voorbereiden gaat lekker... ahum. en dan moet ik ook nog de allerlaatste allerallerlaatste puntjes op de i in mijn WM-paper zetten...

... ok nu echt.

christmas eve

tot verbazing van alle niet engelstaligen in ons huis is christmas eve is niet alleen vanavond, maar de hele dag.
de boom staat,

de christmas cake is klaar,

de boodschappen zijn gedaan en de stockings liggen klaar voor morgenochtend (sssttt...)

het zijn er maar vier want ik had niet meer stof, dus padraic en ik delen er een (die volle).

de kaarten hangen, 

en we hebben een tree of life op het schoolbord...

Nu luisteren we naar de Nine Lessons and Carols op radio4, het traditionele begin van de kersfeestelijkheden. Het begint met een koorknaapje dat de eerste regels van Once in Royal David's City zingt, in de kapel van King's College in Cambridge, en dan valt de rest in. Geen nachtmis dit jaar, hij is in de kathedraal echt om middernacht en dat wordt toch wel een beetje laat, dus we gaan morgenochtend.

En dan nu maar wachten tot father Christmas inderdaad gaat komen vannacht om alle pakjes onder de boom te leggen. 

leuk hoor zo'n eerste Kerstmis in ons eigen huis...

tralalalalalalalalaaa

deck the halls with boughs and holly!
na het houtwerk (ik), de muren boven de lambrisering (Padraic) nu ook het prachtige terracotta* dat onder de lambrisering zat overgeverfd met wit...
Met dank aan Rosemary, die gisteren niet alleen op visite kwam maar me ook spontaan bijstond met het verven!

* dat terracotta (en het perzikkleurtje erboven) kun je op deze foto niet zo goed zien, want om het wit iets meer uit te laten komen heb ik daar met de belichting geknutseld, maar je moet maar geloven dat het effect was alsof we de afgelopen anderhalf jaar een gang hadden die qua kleur nog het meest weghad van een ongelukkige poel braaskel bij de bushalte van iemand die de avond ervoor pasta bolognaise had gegeten - (geeft een geheel nieuwe betekenis aan mediterraan oranje, nietwaar?)

en er was licht

in onze aanhoudende pogingen om het huis en lichter en warmer te maken deze winter, ziehier (ha het houtwerk in de gang) nummer twee: een dik warm wit wollen kleed. Ja niet al te praktisch met een peuter (en een houtkachel) maar daarom ook maar niet voor een duur kleed gekozen.

mini maar nog te groot

theevisite met eend.

toel

Valt u iets op aan deze foto?

Het is niet de nieuwe lamp want die hangt nog niet (komt een boormachine aan te pas en dat is toch iets dat men uit pleegt te stellen, ik tenminste en Padraic lijkt ook weinig aandrang te hebben, maar zodra hij hangt meld ik het subiet), nee het gaat vandaag om iets anders.

tien punten! het was geen perspectivische vertekening, zo groot is onze kamer nou ook weer niet, we hebben inderdaad twee dezelfde stoelen, maar dan in een andere maat. Een echte voor papa en mama, van het bruiloftsgeld, en een neppe mini 'toel' voor Aoife (waar Padraic al vijf centimeter van de poten heeft afgehaald, - dat dan weer wel- zodat hij onder de kleine tafeltjes past en Aoife er ook zelf op en af kan) (knap! Ik zou die pootjes natuurlijk nooit in een keer allemaal dezelfde lengte en de juiste hoek krijgen!)( en ook knap dat zij al zelf op de stoel kan natuurlijk, ze was zelfs van de week aan het oefenen op het stapje bij te keuken om achteruit te gaan zitten, zonder handen jezelf gewoon laten vallen, zo schattig dat mini gedrag)
Minidingen zijn toch altijd leuk.

kamertje

hoe doet die Hotze Eisma dat toch? (vast niet met een Ipod camera, maar goed): hier wat fotos van het kamertje van Aoife, waar zij nu sinds enkele weken in haar eentje (eindelijk) in slaapt. Onmogelijk om weer te geven hoe mooi het is, al zeg ik het zelf.

Bankzaken

Eindelijk is de bank bekleed! Het stofferen zelf duurde niet zo lang maar wel het wachten op de stof van Osbourne&Little (pampilio plain), die was niet op voorraad en moest dus speciaal voor ons geweven worden! Het is erg mooi geworden, de bank is als nieuw en heel stevig en de stof op zich is superkwaluteir en prachtige chenille. Maar de kleur... Is nog wel even wennen. Het is een behoorlijke knalgroene inslag, een beetje pluizig, in een vrij basic beige en plattere schering. Gevolg is dat als het strijklicht erover valt dat alleen die gifgroene pluizen vangt, waardoor de bank er nogal radioactief uitziet!

 

kinderkamervorderingen

Het behang zit op de muur, de stof voor de gordijnen is binnen (kleur is zogenaamde "eau de nil" nijlwater of nikswater? met witte grote stippen), we hebben een blackout blind en nu nog tijd regelen om alles af te maken. Maar dan mag Aoife eindelijk op haar eigen kamertje. Hier alvast een impressie van hoe het wordt...