zondags goed

Williamson park is hier vlakbij, zoals ik gisteren al schreef, en wordt gedomineerd door een gigantisch bouwwerk dat de taj mahal van Lancaster wordt genoemd, maar in feite het Ashton Memorial is. Je kunt het vanuit allerlei hoeken van de stad zien, waaronder precies vanaf de voet van onze heuvel als je naar boven klimt. Het is werkelijk een prachtig park, met grote rotspartijen, flink volwassen bomen en struiken, een butterfl house en een soort kinderboerderij met konijntjes en zebravinken en een speeltuin. Dit alles met een nog beter uitzicht over de baai en het lake district in de verte dan vanuit ons huis.

Tijdens de wandeling hebben Padraic en ik geprobeerd wat meer plannen te maken voor onze bruiloft. We zijn gisteren naar een zaal wezen kijken, en de dingen krijgen steeds meer vorm! We willen er een weekend van maken, met op zaterdag de bruiloft in de kathedraal, en 's avonds een ceilidh en de volgende dag een wandeling in het lake district, voor alle bezoekers (die hopelijk ook in groten getale uit Nederland komen). Wordt vervolgd...

Aoife lag intussen in haar zondagese goed in de wagen uit te slapen van haar sessie tummy time (of zoals in ons boek staat: back: sleep, tummy: play), om haar spieren te oefenen...

Ze is de laatste dagen zoveel gegroeid, we kunnen echt het verschil zien en voelen, en ook merken in haar gedrag: ze kan overduidelijk nu ook dingen zien die iets verder weg zijn, ze wordt met de dag wijzer! en haar wangen boller:

Zwangerdag 2

Jahaa, het was weer een zwangerdag. Vanmorgen zijn we naar de NCT (National Childbirth Trust) Nearly New Sale geweest hier in de stad. We hadden van allerlei mensen gehoord dat de NCT dé organisatie is om mensen te leren kennen en waar je cursussen enzo moest gaan volgen, maar helaas: die zijn dus nieet in Lancaster. Maar er is wel een actieve tak, kennelijk, en die organiseert elke 6 maanden een soort van gespecialiseerde rommelmarkt met baby en kinderdingen. Recycling op zijn best, dus wij naar St Bernadette's church hall. We waren er een half uur na aanvang en zagen bij aankomst al de een na de ander met propvolle tassen weggaan. Voor 50 cent entree kon je in de bergen kleertjes, speelgoed en grotere benodigdheden snuffelen. Bovendien werden de feestelijkheden nog wat kracht bijgezet (zoals dat hier altijd gaat, de kijkers van Midsomer Murders (Lokke..?) kunnen dit beamen...) met een zogenaamde bring & bake sale, en thee. Voor 2 pond 50 een complete lunch voor twee, met sandwiches, taart, thee en fruit. Maar dit was natuurlijk bijzaak. We hebben er een paar kleertjes gekocht, een Avent flessenwarmer (op aanraden van Sandra Lively, vorige week) voor 3 pond, en een Babybjorn draagzak voor 9 pond (zwart en gevoerd met ruitje).

En of dat allemaal niet genoeg is om een zwangerdag te vormen hebben we vandaag ook de kinderwagen en het autostoeltje opgehaald. We zijn nu bijna compleet, alleen nog een badje (maar de gootsteen gaat ook prima, denk ik). O, en de baby zelf natuurlijk...

Zwangerdag

Vandaag is een zwangerdag in huize uitzicht. We hebben vanmorgen de buik maar eens op de foto gezet voor de liefhebbers thuis.

28 weken

Daarnaast zijn we in de auto de heuvel afgedaald om bij de simply baby een kinderwagen te passen (in de achterbak) en bestellen. Oef! Een paar weken geleden hadden wel al eens een verkenningsmissie uitgevoerd, met als belangrijkste eisen: lichtgewicht, klein op te vouwen (moet wel in de Fiat Punto passen namelijk), maar wel stevig en betrouwbaar en geschikt van nul tot zeg vier jaar, met als het even kan een grote boodschappenzak en een flinke draagwieg (tip van zowel Sible als Margarita). Wist de juffrouw in de winkel van een luchtvaardig exemplaar? Sinds die orientatie zien we overal opeens kinderwagens en wandelwagens. We beginnen ze ook te herkennen van anderen.
Nou we hebben er een besteld hoor vandaag. Met stip op een eindigde de (en hier komt de obligate disclaimer, want I know, I know het is de grachtengordelfavoriet en uitzicht op de Westerkerk vanuit je kantoor is een ding, maar je conformeren aan de smaak van tout ons-soort-mensen met meer geld dan smaak is iets anders, affijn, de kenners weten al waar ik het over heb dus:)

Als winnaar uit de bus gekomen vanwege het miniformaat en -gewicht en de grote draagmand. En, zowel Padraic als ik konden hem in één keer inklappen, en weer uitklappen (iets wat me in trainingssessie 1 met de wagen van Sible's Lieuwe in totaal niet gelukt is). De bugaboo cameleon. Gelukkig heeft hij hier niet zo'n kaknaam (wel een kakprijs overigens, dus met veel dank aan de bijdrage van papa en mama alvast!).