Posts tonen met het label babyverlanglijstje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label babyverlanglijstje. Alle posts tonen

maandag 12 november 2012

winterbaby

elke baby verdient toch een eigen dekentje. Minstens een! Net als vorige keer komt mijn nesteldrang vreemd genoeg vooral tot uiting in een obsessie met dekentjes... vraag me niet waarom, met Aoife was dat zelfs niet eens nodig, omdat zij in een zomerse lente werd geboren, maar nu... nu heb ik wel degelijk een reden excuus om mijn dekentjesliefde welig te laten tieren... Ik heb dus een wollen granny blanket gehaakt, en vergaap-ende-verlekker me intussen aan een heel arsenaal aan hippe grafische dekentjes. Dat is momenteel een beetje de mode, zo lijkt het, en misschien ook wel zo passend voor een jongetje, in plaats van vintage bloemenquilts zoals bij Aoife... Met de winter voor de deur kunnen we er mischien wel meer dan een voor deze baby in huis halen. Toch?
en als u zich afvraagt wat zoal mijn uitzicht is dezer dagen:
met vers gestopte sokken. 

dinsdag 7 september 2010

net als mama

aah, kijk wat ik gisteren tegen het lijf liep in de hema! de zwarte hebben we al in huis en de roodgebloemde is in bestelling! echt (he)ma(ma)...

dinsdag 4 mei 2010

cadeautje van de taalkundigen

Vanmorgen zijn er schunnig veel pakjes bezorgd, er komen cadeautjes binnen van over de hele wereld!
Dit mooie vissenmobiel (van Flensted) is van mijn collega's op de uva:

zondag 21 maart 2010

homegrown

Toen we gisteren de wagen gingen ophalen waren we bij de babywinkel aan de voet van de heuvel (Simply Baby genaamd) (er zit toevallig ook een Simply Food op de heuvelweg naar beneden, ongerelateerd, en een Quite Simply French aan de rivier (allebei restaurantjes), ze houden hier nogal van eenvoud... (I wish!), ahum hoe dan ook...)... Toen we gisteren de wagen gingen ophalen moesten we even wachten in de babywinkel en hebben we maar een beetje rondgekeken, zoals dat gaat. Simply Baby is een positieve uitzondering qua babywinkels hier in het noordwesten. Waar het babygebeuren in Nederland een ware designer lifestyle happening lijkt te zijn, met lichte winkels en prettige atmosferen en testbanen voor de kinderwagen van verschillende bestrating en loungy koffie corners en niets-is-te-gek voor onze nieuwe gadget baby is het hier een vreemde mengeling van pragmatisme (je koopt wat je kunt vinden, niet moeilijk doen) en onnodige opsmuk (de dingen die je kunt vinden hebben liefst een schreeuwerige opdruk maar eenvoudige katoenen witte stapelgoed rompers en hydrofiele luiers (ik heb me van twee kanten laten verzekeren dat die onmisbaar zullen blijken te zijn), zoals we dat gewend zijn van de HEMA zijn onmogelijk te krijgen). Hoewel ik de wegen beter en beter leer kennen gaat het nog weleens mis.

Zo gingen we een paar weken geleden helemaal naar Morecambe omdat daar een gespecialiseerde zaak zou zitten. Ik hoopte al stiekem op een testbaantje met kiezels, of op zijn minst een uitzetlijst, aangereikt door een vriendelijke juffrouw met ervaring doch een geruststellende hipheid. In plaats daarvan werden we gegroet door de eigenaar: leren jekkie, tabaksgeur, flinke krulsnor. . Alsof je iets half crimineels ondernam, zo stapte je daar van de stoep door de deur van het toch best mooie victoriaanse pand zomaar in een louche loods, koud en van tapijt voorzien, en walmend naar febreze. Nog niet een half testbaantje, en overal prints en polyester... Niet wat ik me van het babywezen had voorgesteld. We konden niet snel genoeg wegkomen, op beleefde wijze natuurlijk zoals dat hoort in Engeland.

De Simply Baby heeft ook geen testbaan, en ook geen koffiehoek. Er ligt wel vloerbedekking en je kunt bijna niet bewegen zo vol staat het met wagens en aanverwanten. Maar de verwarming staat aan, het personeel is heel aardig en kundig en ook nog best wel hip voor een stadje dat toch zo dicht bij het Lake district ligt (uniform hier is de outdoorjas immers). En ze hadden er dit: een serie speeltjes van het merk Silver Cross, uit Yorkshire (om de hoek dus): de homegrown collectie. Speeltjes met als thema de groententuin en terug naar de natuur uitgevoerd in knusse retrostofjes (een bonestaak als ophangsysteem, een bloemkool als hoofdkussentje!)



Hoe kom je erop? En dat is dan ook wel weer erg engels, die obsessie met de allotment. Jong geleerd...

dinsdag 9 maart 2010

Muziekdozen

Het valt niet mee om een geschikte muziekdoos te vinden. Of hoe heten die dingen? Je trekt aan het touwtje en er komt een muziekje, en de baby valt in slaap? Conditioneren, heel belangrijk! De meeste opties zijn overly cute/roze/fluffy/hyper qua melodie, ik bedoel de baby moet wel gaan slapen natuurlijk!

maar ik zag deze op Etsy en die schijnt Het slaapliedje van Brahms te spelen (hopelijk op rustig tempo) en is simpel en handgemaakt...


eens even met vader overleggen :)

woensdag 24 februari 2010

nog maar 6,5 week!

Ik was vandaag licht gaan happen in de middag. De zon scheen dus ik kon niet binnen blijven zitten. In de tussentijd ging ik meteen wat boodschappen doen voor het eten. De kassière vroeg me bij het afrekenen hoe lang ik nog te gaan heb. Zeven weken, zes-en-half zei ik. Ik hoorde het mezelf zeggen en opeens dacht ik: dat is erg kort.
De wieg moet nog naar beneden, het logeerbed nog naar boven, we hebben nog geen badje, geen 'birth plan', nog geen cursus gedaan (wel soort van gevonden inmiddels), we moeten nog alles wassen, we hebben nauwelijks lakentjes, hoeslakentjes, geen aankleedkussen, ik heb nog geen voedingsbhs, ik werk nog aan mijn paper, ik moet nog een abstract schrijven, ik loop de heuvel nog op en af, kortom, ik ben gruwelijk gestresst! Geen wonder dat je al met 6 weken met verlof mag. P zegt dat er zat tijd is, maar ik zie dat niet zo.
Nou ja, Three men and a baby is op Film4 vanavond, en die waren nou ook niet bepaald voorbereid zie ik...


Ik vind deze aap leuk trouwens.

dinsdag 9 februari 2010

Dekentjes

Na de wieg (weet nog niet welke... we wachten even de foto's van de oude rieten wieg van de Monaghans af -- en het olfactorisch oordeel van Josie bij wie hij in de garage staat...) denken we nu aan dekentjes. In Nederland word je geadviseerd om katoen of wol te kiezen. Ik ben er niet achter wat hier de tips zijn, maar wat je veel ziet is fleece.

Hier zijn de mogelijkheden, in oplopende snoezigheid:

Als ik ergens een mooie oude grote deken kan vinden die niet al te stijf en kriebelig is dan is het een optie om die in stukken te knippen, festonsteek klaar. Het idee is goed, maar vind er maar eens een. Ik vind deze wel wat (op Marktplaats, samen voor 12,50 + verzendkosten):


Een andere optie is een van de lieve gebreide wollen dekentjes van Donna Wilson (tussen 47 en 65 pond):


de Klippan dekens zijn super maar een beetje aan de hippe kant (en ook zo rond de 50 euro) (vooral de groene met de minimonsters is leuk, maar die staat niet op de foto):


En dan vond ik nog ergens een nieuw vintage babydekentje van wol (ook in blauw en roze, bij Les Filles, voor ca 25 euro):
Wat denken jullie?

maandag 8 februari 2010

Wiegeliedjes

Tot mijn eigen verbazing doe ik mezelf soms denken aan Nicolien, getrouwd met Maarten de hoofdpersoon in Het Bureau van J.J. Voskuil. Terwijl hij carrière maakt en ze een behoorlijk comfortabel leven kunnen leiden, voelt zij zich bezwaard: waarom zij wel en anderen niet? Hier geldt een beetje hetzelfde, maar dan mbt het milieu en bezittingen, zonder nou direct eco-warriors te zijn.We hebben nog een hoop dingen nodig voor de baby. We willen het liefst niet al te veel spullen hebben, we kunnen nauwelijks iets kwijt, en we willen ook dat we liefst zoveel mogelijk dingen hergebruiken en zo min mogelijk toevoegen aan de zooi op deze wereld... Maar we houden ook van mooi...

Een wiegje voor in onze slaapkamer (ledikantje van Lokke gaat denk ik niet passen daar), voor de eerste paar maanden staat nog op het lijstje. De keus hier is: een houten wieg die niet veel kleiner is dan het ledikantje dat al op zolder staat te wachten, een moses-basket (er is er een in Padraic's familie, maar ik heb het nog niet gezien)-- over het algemeen erg fluffy en romantisch en met ruches versierd, een lange zoektocht naar een leuk vintage exemplaar (in Nederland weet ik wel wat ik zoek en leuk vind en waar ik dat kan vinden, maar hier in Engeland is vintage voornamelijk nog shabby chic knusheid) en dan deze kartonnen variant, de eco-cradle van Green Lullaby (ongeveer 75 pond incl matras):
Volledig veiligheidsgoedgekeurd, waterproof en vuurvast en gemaakt van gerecycled karton, zelf ook weer te recyclen. En mooi, vind ik. Er staat er een te koop op Marktplaats voor 40 euro, incl matrasje, maar ja hoe krijg ik dat van Haarlem naar Amsterdam en dan naar Schiphol en vandaar naar Lancaster? (Hoewel, dat laatste stuk is waarschijnlijk nog het haalbaarst, aangezien ik terugvlieg met KLM (= gratis incheckbagage), samen met Scott, die op visite komt (= gratis sjouwer)... hmmm... iemand met auto zin om me te helpen tussen 11 en 19 februari?)

woensdag 3 februari 2010

This is... Sasek!

Ik was vanmiddag even in de boekwinkel om een cadeautje te kopen voor Manuel die jarig is, toen mijn oog viel op dit kinderboek:


In 1961 geschreven door de Praagse schrijver Miroslav Sasek en nog steeds prachtig! Behalve This is Edinburgh bestaan ook This is London, this is New York, This is Venice, This is Paris, noem maar op, en zelfs This is the way to the moon! Jammer genoeg niet This is Amsterdam... en dat zal ook wel niet meer komen, want Sasek is al in 1980 overleden.

Hier nog een typisch Engelse afbeelding (uit This is London):



zaterdag 16 januari 2010

Meer en meer vorm

Ik zag deze giraffe bij iemand in de wandelwagen liggen en ik dacht: wow! Zo retro! Bij toeval vond ik hem (haar) vandaag op internet en ze blijkt nog verantwoord ook... Vulli Sophie Giraffe, 13,95 euro. Staat bij deze alvast op mijn verlanglijstje voor als de baby er is.