bewonderbaar

Vandaag kwamen Maja en Mollie spelen. we zijn Maja en Mollie ooit eens op de straat in de regen tegengekomen, aan de praat geraakt en toen koffie gaan drinken en zo hebben we elkaar leren kennen, alleen maar omdat Mollie ook in een bugaboo zat en Maja niet precies wist hoe de regenkap erop moest - en dat is wel een must hier in Lancaster, tja zo is die regen toch nog ergens goed voor.
Mollie is een half jaar ouder dan Aoife en daarom een Rolmodel dat Gekopieerd Dient Te Worden. Als Mollie met de telefoon speelt wil Aoife dat ook, als Mollie op de wheelybug zit wil Aoife dat ook en als Mollie op de stoel gaat...

... juist.
De eerste van vele rolmodellen vrees ik. Ik heb de uitdrukking van ons vroeger thuis 'En als Mollie van het dak af springt doe jij dat dan ook?" alvast klaargelegd voor toekomstig gebruik.

breiperikelen

herinnert u zich deze nog?

dat jasje was zo'n succes vorig jaar (bij mij dan, ondanks het feit dat Aoife er de hele tijd voor een jongetje door werd aangezien), ik dacht: dat gaan we nog een keer doen, maar dan groter he. Ik had de breipennen zelfs meegenomen naar parijs, want wie breit er nou niet op haar huwelijksreis? Helaas bleek ik niet verder te kunnen want ik had het al affe achterpand thuis laten liggen en daardoor kon ik niet nagaan hoeveel ribbels ik had gebreid voor de pas, en die wilde ik aan de beide voorkanten natuurlijk even zo hoog hebben als aan de achterkant. Maar geen nood, breipennen geleend bij moeders en dan maar ook het andere voorpand gaan breien. Ik had de hele mikmak op pennen en al weer mee terug naar Lancaster genomen om het jasje dan in de dagen na onze vakantie even af te maken. En dat deed ik dan ook onmiddelijk bij terugkomst. Een beetje te iets te onmiddelijk, want toen ik het ding net volledig in elkaar had gestikt realiseerde ik me dat..

... ik in mijn enthousiasme was vergeten het laatste knoopsgat te breien (ziehier de deels uitgehaalde tussenfase).
Meteen dat jasje weggelegd en niet meer aangekeken natuurlijk, hallo.
Maar opeens dacht ik het wellicht toch nog te kunnen redden, en met enig gepriegel is het dan toch gelukt, een heus knoopsgat op de juiste plek en ook nog heus een kind erin:

dat natuurlijk niet zo netjes stilzit als vorig jaar

of toch wel?

aahhh.

mysterie

ik heb mezelf gisteren iets nieuws geleerd...
wordt vervolgd!

o ja die muffins dus

mijn eigen per ongeluk ontdekte recept dat toch goed werkt in onze oven dan.

oven voorverwarmen op 210 graden celcius

nodig:
muffinvorm voor 12 stuks + papieren vormpjes
380 gram zelfrijzend bakmeel
170 gram rietsuiker
130 gram boter (ik neem gezouten want dat hebben we toch, maar met zonder zout kan ook, dan naar smaak nog een schep zout toevoegen)
2,5 dl melk (ik neem volle want dat hebben we toch voor Aoife, maar halfvolle kan ook voeg dan naar smaak nog een schep room toe) 
2 eieren
150-200 gram vulling (bosbessen, cranberries, rozijnen, appel-kaneel...)

ok hier gaat-ie:
boter smelten en intussen

   vormpjes in de muffinvorm doen 

   bloem in grote kom zeven
   suiker door de bloem roeren (en evt zout nu ook)
veeg wat gesmolten boter tussen de muffinvormpjes door daar waar de papiertjes niet komen (dit is niet nodig, mijn muffins lekken bij mij niet en rijzen goed, maar ik doe dit puur en alleen om de boze geesten te bezweren - murphy's law)
melk en eieren loskloppen, gesmolten boter erdoor roeren (ik doe dat heet, maar als je een beetje wilt wachten lijkt dat niet uit te maken)
giet de vloeistof bij het bloemmengsel, roer MINIMAAL, let op niet gladroeren! (dit is de truuk) gewoon ietsjes mengen zodat er niet nog hele massas droog op de bodem liggen.
Schep in de vormpjes, ze mogen best bulkend vol zijn en zelfs al een beetje uitpuilen. Ik krijg het voor elkaar (met wat oefening) om dit hele mengsel in de 12 vormpjes te proppen. Moeten jullie ook doen.

20 minuten in de hete oven, dan laten afkoelen op een roostertje.

jum jum.

de gezusters jurk

mijn eerste twee jurken op bestelling, een met vosjes en een omkeerbaar met gele bloemen! vandaag gaan ze de deur uit, ik hoop maar dat trijntje en saar ze mooi vinden! veel koppen eraf: mijn eerste jurken voor grotere kindjes (deze dames zijn 4 en 6 jaar) mijn eerste naaiopdrachten, ... nu ben ik dus een echt winkeltje! Zonder naam nog, en zonder label, dus daarom heb ik maar een mooi lintje in de zijnaden genaaid, om het iets officieler te maken.

ps. je kunt wel aan de fotos zien dat ik nodig aan een nieuwe camera toeben! ik gebruik mijn ipod om fotos te maken, want dat scheelt veel werk met uploaden (kan direct naar picasa en dat communiceert lekker met mijn blog), maar ja de kwaliteit laat te wensen over... vooral in dit slappe licht hier in het noorden. ik ben ook toe aan een nieuwe telefoon, en heb gehoord dat de iphone erg goed binnen ook fotografeert... hmm... moet wel erg veel jurken verkopen om dat te kunnen rechtvaardigen vrees ik. (en voordat men mij adviseert  een dergelijke aankoop af te trekken van de belasting... in engeland werkt dat (helaas?) toch net even anders...)

weekend niet zo heel erg rustig

Het weekend is een echt weekend Met Activiteiten geworden, wanneer is dat gebeurd? Hoe dan ook, gisteren was ik vrijwilliger bij de Nearly New Sale van de NCT, en ze hadden mij het leukste klusje gegeven: het cafe bemannen! Men kon taarten brengen en die werden dan verkocht onder het genot van thee en koffie, alles voor 50p per stuk en alles voor het goede doel (die NCT dus). Wat doen die dan vraagt u zich af? Nou die organiseren dus allerhande activiteiten zoals zwangerschapscursussen (maar niet toen wij er een zochten, hoewel de NCT cursus ons door iedereen was aangeraden...) en playgroups en dit soort verkoopdagen van oud maar nog prima baby- en speelgoed. Ik had dus een doos met spul om te verkopen gesorteerd en geprijsd (veel werk!!!), muffins gebakken (dat recept is echt foolproof! ik zal dat snel eens online met u delen) en een tas gepakt met allehande overblijfselen van de bruiloft qua versiering. Lichtjes, slingers en ook taartplateaus en niet te vergeten plakband, punaises, vlaggen om de namen van de cakes op aan te geven en stiften. Maar niet mijn fototoestel. U moet dus maar van mij aannemen dat het er leuk uitzag.

Verder is het dit weekend hard werken aan mijn eerste twee bestellingen (binnenkort meer) en veel overgebleven taart eten. Had afgelopen week in afwachting van de stof voor een van de besteljurken nog even gebreid: mutsje voor Aoife. Niet dat ze hem lang ophoudt maar daar zijn die sliertjes dan ook voor.

mini maar nog te groot

theevisite met eend.