twelve days of christmas deel 2

Na de cadeautjes op kerstmorgen gingen we naar het sprookjeshuisje van gran en grandad. Daar aten we het traditionele kerstdiner ('s middags en altijd hetzelfde: kalkoen, worstjes, stuffing, geroosterde aardappelen, ham, spruitjes, pastinaak, en gepureerde swede - niet alleen bij ons maar bij iedereen in het land schijnt). Fergus en zelfs Aoife aten alles op!

Die pleister was er eentje uit haar nieuwe doktersset. Ze heeft iedereen net zo lang met pleisters lopen genezen totdat er geen pleisters meer over waren, Fergus had er ook een op zijn hoofd. Tot consternatie van de (kinderarts) buurman van granny en grandad die even langs kwam om gelukkig kerstfeest te wensen en twee kindjes aantrof die allebei onder de verwondingen leken te zitten...

Fergus was in een kletserige bui en heeft in de kerstvakantie opeens allerlei dingen gezegd: zebra, wipe, roeren, meer, auto, tafel, daar, hap, eten, drinken, beer, pop, staan... Hij verbaasde ons steeds weer! Nu lijkt zijn woordenschat weer een beetje verminderd te zijn, en zegt hij vooral: aarrrr! Waar het aan ligt weet ik niet, maar het kan ermee te maken hebben dat hij een paar dagen weer erg flinke koorts heeft gehad en hij nu vier kiezen aan het krijgen is (hij sliep eindelijk door en dan dat!!), maar goed. Aan de andere kant is hij sinds een paar dagen af en toe een beetje aan het lopen, dus dat is ook heel schattig en knap.

Op boxing day kwamen de neefjes en nichtjes, we gingen met zijn allen wandelen in het grauwe weer, stokken verzamelen en in de rivier gooien achter gran en grandad's huis, en daarna nog maar weer eens een kerstdiner (de eveneens traditionele leftovers van de dag ervoor). De kids met zijn allen aan tafel gezeten en de rest als een soort buffet met het bord in de hand.

Mary, Peter en Andrew hadden een kerstlied ingestudeerd met hun instrumenten en gaven een concertje (Andrew zong en danste) en de kleintjes gingen allemaal wild dansen, het was een echt kinderfeest (op instagram staat er een filmpje van Isla en Aoife aan het dansen)

dus daarna moest er even tot rust gekomen worden met een verhaaltje

en ging iedereen weer op huis aan. Behalve wij want wij beleven nog twee nachtjes.

We gingen naar Salts Mill de volgende dag. Dat is een oude fabriek die nu een galerie herbergt (met bijna alleen maar David Hockney schilderijen, een geweldige boekwinkel en een designwinkel die erg verlekkerend werkt (maar helaas wat lastiger te bezoeken is met een drukke peuter aan de hand (was het maar aan de hand, de onderhandelingen/het getrek en gehang belemmeren het handje vasthouden nogal, heel fijn in een winkel vol breekbare en anderszins 'niet aankomen' spullen!!)

De volgende dag gingen we weer naar huis, om even bij te komen en dan de volgende dag Maja en Molly en Alfred op visite te krijgen, met de ouders van Maja erbij. Dit was de eerste keer dit jaar dat we kerstvisite hadden, dus we hadden flink gebakken voor de gelegenheid. Gemberkoek met kersticing, en minde pies en een spinazietaart. De meisjes maakten kerstversieringen en wij zaten aan tafel. het was erg gezellig. Zo gezellig zelfs dat ik geeneens tijd heb gehad om fotos te maken.

De sixth day of Christmas was weer druk, we gingen naar Edingburgh voor de dag, om daar de Duitsers te ontmoeten die ergens ten noorden met zijn allen Nieuwjaar in een huis vierden. Padraic ging daar vroeger ook altijd met mee, en ik ben ook een paar keer geweest, maar logistiek gezien vonden we een week te veel voor ons gezin en dus gingen we voor een dagje, met de trein.

Het was verschrikkelijk slecht weer en iedereen was doorweekt, maar toen we eenmaal ergens zaten, hoog en droog in het National Museum was het toch wel gezellig. Aoife deed er mee met een tekenwedstrijd en was na de lunch zo moe en hyper van alle nieuwigheid dat ze door het dolle heen maar rondjes bleef draaien in het atrium.

Na de kat van gran en grandad vond Fergus de opgezette panters en tijgers ook het miauwen waard

Op de seventh day of Christmas was het Oud en Nieuw. Dat betekende dus oliebollen bakken!

(speciaal voor deze Hollandse traditie haal ik het delftsblauwe bord tevoorschijn)

Het was een beetje valsspelen want opa en oma hadden op Fergus' verjaardag een pak mix voor me meegebracht, maar het resultaat was geweldig en de tijd beperkt dus eigenlijk kwam dat erg goed uit.
Die avond kwamen Maja en Andy met de kinderen bij ons eten en logeren om oud en nieuw te vieren. maja entertainde de kids met de cello terwijl wij pannenkoeken bakten voor de kindjes en toen die eenmaal op bed lagen (Aoife met tegenzin, ze wilde zo graag erbij blijven en anders met Molly slapen) gingen wij aan ons speciale grotemensen diner: Andy maakte zalm met bietjes en mierikswortel dille crème, en wij beef wellington met boerenkool wilde rijst granaatappelsalade en spinazie aardappel gratin, en een pavlova als toetje. Maja had cloudberries meegebracht die haar ouders hadden geplukt in Noorwegen, dus dat in combinatie met de oliebollen maakte het echt een mengelmoes van tradities. het was heerlijk! En heel gezellig ook, alleen was er buiten nauwelijks vuurwerk, en gingen mensen ook niet bij elkaar langs of ook maar de deur uit toen het twaalf uur was. Het had dus net zo goed een andere dag van het jaar kunnen zijn!

Op Nieuwjaarsdag was het de traditionele wandeling van Charlie, maar omdat we het zo druk gehad hadden de laatste dagen besloten we alleen voor het eten na afloop te gaan. We gaan een peer keer per jaar naar hun huis voor zulke gelegenheden, en Aoife kent inmiddels de drill. Ze steelt er de show, kan ik je zeggen. Dit keer wilde ze graag piano spelen, en dat niet alleen, maar of alle volwassenen even wilden zingen dan. En weet je wat? we deden het nog ook. We wish you a merry christmas, O dennenboom en Away in a manger.

Er waren nog vier dagen over van kerstmis, maar die waren beduidend minder hectisch. We zijn gaan zwemmen, we zijn op bezoek geweest bij onze vriend Patrick Sherry, een oude theoloog die we van de kerk kennen, en Constance en Heather zijn langs geweest. Onze overburen gaven afgelopen zondag een feestje en om dat nog even een beetje kracht bij te zetten had ik een driekoningentaart gebakken: een perentaart met rozijnen en abrikoos (drie rijkdommen) en dat was het wel.

Gelukkig nieuwjaar allemaal!

twelve days of christmas deel 1

Dit jaar hadden we toch zowaar een Plan. Omdat December zo druk is waren we er vroeg in de herfst maar eens goed voor gaan zitten en hadden we uitgedacht hoe het zou moeten lopen. Eerst zou oma naar Lancaster komen voor de leuk, dan wij naar Nederland voor Sinterklaas, dan Fergus' verjaardag hier, en daarna pas zouden we de boom opzetten en het huis kerstklaar maken. Met kerstavond zouden we thuis blijven, op kerstochtend kijken wat father Christmas ons had gebracht, en daarna zouden we naar gran en grandad's sprookjeshuisje rijden om daar een paar dagen te logeren en verder kerst te vieren. En weet je wat?
Dat plan dat werkte! Dat moeten we zeker vaker doen! (goed voornemen nummer 2. Nummer 1 kwam daarnet uiteraard al in me op toen ik dit venster opende om weer eens wat te schrijven: vaker het blog blijwerken, komop Nomi, foei!!)

Omdat we sinterklaas vierden werd het cadeautjes kopen langzaamaan verspreid en er was in de week voor kerst zelfs nog tijd om zakjes te vullen met zelfgebakken koekjes en die aan buren en vrienden en collegas te geven samen met de kerstkaarten. We kregen van allerlei vrienden ook iets zelfgemaakts terug: een zakje peppermint bark (van Holly et al.), tomatenchutney (van Andrea) en noorse haverballetjes en marsepijn (van Maja). Erica, de overbuurvrouw kwam een zelfgemaakte pomander brengen, waardoor het huis nu heerlijk kersterig ruikt. Ik weet niet of het een Engelse of een locale traditie is, maar het heeft wel iets, zo elkaar voorzien van lekkers rond de kerst...

Het is nu oudejaarsdag, maar kerstmis is hier nog niet voorbij. De hele periode tussen de 24e december en 5 januari is voor de kerst gereserveerd, totdat op 5 januari de drie koningen arriveren in Aoife en Fergus' kerststal, en dan is het wel weer genoeg (ook het kindje Jezus komt pas aan in de stal als het kerstochtend is, samen met de cadeautjes, dat is een traditie die Padraic heeft meegebracht).

En zo maak je samen dus nieuwe tradities voor de feestdagen, en dit jaar is dat opeens heel duidelijk. Ik denk dat het komt doordat Aoife zich nu echt bewust is van het hele gebeuren. Het lijkt zelfs wel alsof dit het eerste jaar was dat we echt kerst met kinderen vierden! Allebei waren er dingen die we wilden meenemen van onze eigen tradities, en sommige dingen moesten we ter plekke uitvinden.

De boom komt pas na Fergus verjaardag, zodat er een duidelijke scheiding is tussen Sinterklaas en kerst, en hij een eigen speciale verjaardagstijd heeft.

Hij staat dit jaar hoog en droog, om duidelijke redenen, en Aoife hielp met het optuigen van de boom. Geen ballen dit jaar, maar alleen onbreekbare versieringen, en deze drie:

speciaal gemaakt voor onze familie (ik heb de smaak van de slipsteek helemaal te pakken, want ook de namen op onze nieuwe stockings heb ik zelf geborduurd (en op aanraden van Padraic heb ik er meteen nog een gekocht (ze hadden ze bij de poundshop!), want je weet maar nooit of er ooit nog een gezinslid bijkomt, en omdat ik hoe dan ook niet meer een jonge moeder zal zijn, heb ik er zelfs voor de zekerheid maar twee gekocht, want tja, op oudere leeftijd heb je ook meer kans op een tweeling! ;))

Verder hebben we sneeuwvlokken geknipt, een krans opgehangen aan de deur en boven de haard (om ook de kerstsfeer een beetje in de voorkamer te hebben) 

en we hebben een peperkoekhuisje versierd

Onze stockings hangen nu (na kerstochtend) in de keuken aan de schouw en twee dagen geleden hebben we nog kerstslingers geplakt met Molly, die nu ook in de kamer hangen.

Kortom, de sfeer zat er goed in.

Dit jaar was de nativity op de preschool 'Whoopsie Daisy Angel', een echt kerstverhaal en Aoife was een sneeuwvlok.. En niet alleen dat, maar ze was ook nog eens gevraagd om met vijf andere kindjes een speciale sneeuwvlokkendans te doen. Ze was erg  nerveus de dagen ervoor maar haar juf had even goed met haar gepraat op de dag zelf en toen durfde ze toch. We hoorden haar overal bovenuit zingen, en dat valt niet mee, want er waren ongeveer 120 kinderen op het podium! De overgrote meerderheid was engel en zat op bankjes achterop het podium, en dan waren er de kindjes die de kerststal en de koningen en schapen en herders uitbeeldden, een meisje dat whoopsy Daisy was, en onze sneeuwvlokken. Ze deed het hartstikke goed!

We hadden besloten om niet naar de nachtmis te gaan (te laat want die is hier echt om middernacht), maar om op kerstavond mee te doen met het 'carolling' bij de boomgaard en daarna de traditionele kerstbroodmaaltijd te houden zoals wij dat thuis vroeger deden. 

Het was vreselijk guur weer, met regen en hagel en storm (en dus geen fotos) maar de kinderen waren allebei echte sterren en hebben ook nog meegezongen, op hun eigen manier. Fergus 'zingt' wanneer er maar muziek is, en Aoife kent een paar kerstliedjes: o dennenboom, en away in a manger, santa is stuck in the chimney en de liedjes van haar kersttoneelstuk.

Thuis dronken we warme chocolademelk en aten we ons 'kerstontbijt', we zetten chocolaatjes, melk, bier, een wortel en een briefje bij het vuur en zongen voor santa claus voordat Aoife en Fergus naar bed gingen.

Toen ze eenmaal sliepen was het nog een drukte van belang, met alle cadeautjes klaarleggen, stockings vullen en op de voeteneinden klaarleggenen het grote cadeau in elkaar zetten en inpakken. Alle Monaghans en een paar vrienden hadden pakjes opgestuurd of meegegeven die op kerstochtend allemaal klaar moesten liggen natuurlijk. In tegenstelling tot met Sinterklaas zijn de kerstcadeautjes meteen al een beetje ambigu qua afkomst, sommige komen van je ouders, sommige van santa en de rest met naam en toenaam op het label van je overige familie en vrienden. Ik weet niet precies hoe dat met kinderen werkt hier wat betreft geloven in de kerstman, maar goed, het schijnt te werken...

De volgende ochtend bekeken we onze stockings in bed.

in kerstpyjamas, jawel, een andere traditie (die de kerstochtendfotos wel zo leuk maakt!)
En daarna mochten Aoife en Fergus beneden kijken of de kerstman was geweest.
Ze was begrijpelijkerwijs best opgewonden geweest in de week voor kerst, en niet altijd even lief voor haar broertje, dus ik had eerder in de week een keer een videoboodschap van santa laten maken op internet, waarop hij zei" laten we kijken of je op de nice list staat... hmmm... je moet nog iets harder je best doen". Het was een leuk idee, maar ze werd er alleen nog maar zenuwachtiger en onhandelbaarder van, dus gelukkig had ik twee dagen van tevoren er nog eentje gemaakt en een brief gestuurd namens de kerstman dat het inderdaad goed was gekomen en ze nu wel op de nice list stond. Wat eenopluchting was het toen dat bericht kwam! En nog groter was de opluchting toen op kerstochtend inderdaad bleek dat hij was geweest!!

Het was prachtig weer, wat ook hielp (met de fotos)
Aoife kreeg een doktersset, met verband en pleisters erin

En Fergus kreeg een xylofoon. Samen kregen ze een keukentje. Aoife wilde al heel lang graag een keukentje en laatst was Fergus er niet weg te slaan toen we bij Eric en Franci op bezoek waren, dus het leek ons een goede keus:

en dat vonden de kids ook!

een beetje groeien

een incompleet en nogal onsystematisch overzcht van het afgelopen jaar. Toen Fergus eenmaal goed kon rollen (en dat was pas laat) was het vaak zo lastig om hem stil genoeg te laten liggen zodat ik hem op de foto kon zetten, vandaar dat het maar tot 40 weken gaat. ach maar iets is beter dan niets, toch?

Fergus 1 jaar!

Het is een belangrijke dag vandaag.
ons manneke wordt één jaar!

Vorig jaar had ik net een dag en een nacht in het ziekenhuis doorgebracht. Ik was ingeleid en er gebeurde maar niets. De midwife die aan mij was toegewezen voor de nacht (toen Padraic naar huis moest) en ik lagen elkaar niet (ze zei dat ik haar (en mijn man) pas mocht roepen als ik persdrang had) , en toen alles eenmaal begon heb ik zo lang mogelijk gewacht met de verloskundigen inschakelen, omdat ik haar zo vervelend vond... Om 8.50 werd hij geboren, dat jongetje van 4800 gram...

Maar! Dat was allemaal vorig jaar, en nu, op 11-12-13 is onze lieve Fergus Maas toch zomaar een grote jongen van één!  Hij weegt 10.5 kilo nu, en dat is in het 75e percentiel (gelukkig is hij die dip onder de 25e goed teboven gekomen sinds hij vast voedsel eet). Wat een geweldig manneke is het toch. Hij is bijna altijd vrolijk, hij begint vaak zomaar vanuit het niets heel hard te lachen, hij klapt en zwaait wat af en sinds twee dagen kan hij ook gaan staan zonder zoch ergens aan op te trekken en staat dan trots met borst vooruit met zijn arme wijd als een heuse acrobaat zijn truuk te vertonen. 'taan! taan!' klinkt er dan ook nog bij. Ach dat manneke, het zou me niets verbazen als hij een dezer dagen echt gaat lopen.

Hij slaapt sinds een week steeds langer in de nacht. Met een beetje goede wil (speentje terugdoen) kan hij van 23:00 nu tot 7 uur zonder voeding toe, en zo niet dan toch pas om 5.30 i.p.v. om 3 uur en om 6.30- ein-de-lijk!!!)

Hij babbelt meer en meer ook. Hij copieert allerlei geluiden, en volgt onze intonatie en lettergrepen met veel precisie. Hij kent enkele dierengeluiden en ik vermoed dat hij veel meer woorden al zegt dan wij door hebben. Maar aap! was het eerste, en daarom was het dan ook dat we voor zijn eerste verjaardag vannacht nog zijn beide apenvriendjes zwarte aap (L) en groene aap (R - hij is niet groen, maar zo heten deze aapjes van Barbados nou eenmaal volgens Holly) een feestmuts hebben opgezet, zoals we dat destijds ook met Aoife's favoriete knuffels hebben gedaan

Granny en grandad waren hier afgelopen nacht, om op te passen terwijl Padraic en ik naar het kerstdiner van zijn werk gingen, en zo hadden we dus vanmorgen een volle tafel bij het ontbijt. Met een groot groen cadeau en blueberry pancakes, en nog wat kleinere pakjes en een feestmuts, ballonnen... het was heerlijk.

Fergus zelf was een beetje met stomheid geslagen, maar at met gusto zijn pannekoek en vond het ook wel leuk om van Aoife een cadeautje te krijgen. Ze wilde hem een taxi geven, en na even op amazon gekeken te hebben maar niet echt iets geschikts te vinden liepen we afgelopen zaterdag zomaar op de school fair bij St Bernadettes (een van de mogelijke scholen voor Aoifge, maar dat is een ander verhaal) een piepkleine vintage matchbox taxi tegen het lijf. Aoife heeft hem zelf voor 10p van haar zakgeld (Padraic had heer voor de fair wat muntjes gegeven) voor Fergus gekocht en thuis ingepakt. Hij ging er meteen mee spelen.

We hadden de familie laten weten dat we graag een verzameling Schleich beestjes voor Fergus wilden beginnen en van tante Lokke en gran en grandad kreeg Fergus dan ook vandaag meteen al in totaal zes beestjes, en ook die vielen flink in de smaak bij meneer.

Na het ontbijt hielp Aoife met het uitpakken van het grote cadeau: een hobbelpaard. Hij vond het geweldig en heeft vanmoddag ook zijn nieuwe zebra al op het hobbelpaard laten rijden en 'aark, aark' gezegd.

en ook dit gezicht hebben we eerder gezien...

Toen hij op bed lag voor een slaapje maakte ik snel wat wortelcupcakes. De truuk is om zoveel mogelijk groenten en fruit in Aoife te krijgen zonder dat ze het merkt. Fruit wil ze eigenlijk momenteel bijna niet eten en groenten maar met mate, dus worteltaartjes leken me wel een goed idee voor na het avondeten. Cream cheese frosting erop en ook daar zit in ieder geval nog iets van voedingswaarde in. Ik kan wel verklappen dat de cupcakes een groooot succes waren. Beide kinderen aten hun cakeje helemaal op (en volgens mij heeft Aoife nog nooit meer dan alleen de icing van een cupcake gegeten dus dat was winst). Natuurlijk hadden we een kaarsje en zongen we en... ach alles was hoe het zijn moest, inclusief de contemplatieve dag van mama zelf en het weer (precies zo als vorig jaar: zonnig en crispy cold).

Gefeliciteerd kleine Fergus! Het was een fantastisch jaar en we zijn heel blij met je!