mes!

we koken nu samen in de keuken. Met echte pannen en als het aan Aoife ligt een echt mes. Ze wil niet meer eten zonder mes en ze eet met mes en vork (vergeet nog weleens het mes niet in haar mond te steken, maar verder zijn haar handelingen wel ongeveer gelijk aan die van ons). Ik ben niet zo'n voorstander van een mes bij zo'n kleintje, maar aan de andere kant, als dit onze kans is om haar in haar tempo netjes te leren eten... tja. Ik heb voor de zekerheid maar een bestekje gekocht bij Boots dat als mes een soort platte lepel heeft, totaal geen scherpe randjes. Desalniettemin probeert ze daar dan bij het koken toch haar plastic citroen mee te snijden...

voorraad

Ik ga meedoen met de craft fair in the dukes, hier in de stad. dat wilde ik met kerstmis al, maar toen ik in de zomer informeerde, hadden ze nog geen datum geprikt en toen ik nog eens vroeg zaten ze al vol. Waren ze mij gewoon vergeten te mailen! Nou ja, nu komt het er wel van, dus moet er gemaakt worden. Er ligt al een stapel, maar er kan nog meer bij. Dus tussen de bedrijven door wordt er gebreid en gehaakt, losse draadjes weggewerkt en patronen uitgeknipt, gestreken, geregen en gevloekt. En veel naar stofjes gekeken en geestelijk geschikt en gecombineerd en gepland.

ewik & ieggh

even rust op de tabletop sale in de kathedraal.

vertaalbureau ieggh

toen ik gisteren Aoife aan het verschonen was zei Aoife ('ieggh' noemt ze zichzelf - ze is erg into namen momenteel) : Luier. Inderdaad. Wat is dat in het Engels vroeg ik, en jawel, ze zei: nappy! Ze mag dan wel nog niet zoveel woorden achter elkaar zeggen, ze heeft kennelijk inmiddels wel al in de gaten dat er twee talen tot haar beschikking zijn, en hoe ze heten!

grote meid

Dat groeit maar en dat groeit maar. Vandaag in de binnenkant van de jurk van gisteren, en met een in de charity shop gevonden ruitjesbloesje. Prachtige vondst trouwens (ik heb er ook een met een lichtbruin ruitje gescoord, samen voor 98 pence): van -heel ouderwets- Viyella, 80% katoen, 20% wol en gewoon in de wasmachine wasbaar (zei huismama Nomi, ik zal het label eens fotograferen, dan zie je wel wat ik bedoel en hoe ouderwets). Maat 86. Gaat nog net.

vochtig doekje

ik zei het toch: als ik het druk heb met werken, gaat ook mijn productiviteit met andere dingen omhoog. zo waren daar brood, muffins, een nieuwe jurk:

een maatje groter (de vorige lading was allemaal nog 12 maanden, en madame is inmiddels al bijna 21 maanden, dus iets ruimer knippen mocht wel!),  en eindelijk in winterstof: dikke organische katoen van monaluna en een babyrib aan de andere kant (dezelfde kleur als vorig jaar, ze hebben hier maar twee behoorlijke kleuren babyrib in Lancaster bij de stoffenwinkel - breek me trouwens de bek niet open over die stoffenwinkel! Wat een hopeloze zaak is dat! Ze hebben stikveel, maar niets wat ergens op lijkt... ik snap wel dat ze liever niets nieuws op voorraad nemen totdat die oude zooi op is, en ik vind oude lapjes heel leuk, maar geloof mij, dit wordt nooit meer wat... en dat terwijl handwerken HOT is, als ze nou toch eens mee zouden gaan in die designerstofjes-hype... - ahum, heb ik toch mijn mond open gedaan...)

(Ehm waar was ik. o ja: maaksels van de afgelopen twee dagen...) en ook ben ik dus eindelijk toegekomen aan wat ik wilde doen zodra ik de stof in handen had en we van Sarah en Joris deze mooie poppenwagen hadden geerfd:

Groen, dus helemaal niets mis mee (zoals te verwachten is de enige poppenwagen verkrijgbaar hier in het NoordWesten roze met paars), maar kapot in de linkeronderhoek: geregeld pookt er een flink stuk geraamte uit. Een beetje gevaarlijk, dat, en dan had ik dus nog dat stofje, dat ik ooit eens via ebay gewonnen had, op zoek zijnde naar bloemige lakens enzo, en dit was nog ongebruikt in de originele verpakking. Een prachtige gele bloem. Maar toen het bezorgd werd begreep ik wel waarom het nog gans ongebruikt in de verpakking zat, want goeie genade! Het voelt nog het meest aan als niet-rekbare zwempakken stof, nou dan weet u het wel! daar wil je niet onder slapen. En ook geen kleding van maken, dus vandaar dit project.
hèhè...

Gisteren dus eindelijk tijd (gemaakt) et voila:

compleet met biasband en extra versteviging in die kwetsbare hoeken! Dubbellagig, want met die stof is toch niet veel anders te doen (het effen geel- wil je het geloven- was het bijpassende ook al zo lekker piepende en zwetende 100% acryl hoeslaken!). 'Gemakkelijk af te nemen met een vochtig doekje', zullen we maar zeggen.
't is toch iets tuttiger geworden dan ik in mijn hoofd had, met dat geel enzo, maar aap vind het allemaal wel best.

en ook Aoife was er blij mee, en daar gaat het om.

beiroet playground

we gingen naar de speeltuin, maar eerst langs Olaug en Lachlan's huis om te zien of zij mee wilden. Ze wilden wel, en we gingen niet naar onze vaste stek, maar naar een speeltuin verderop, in 'het moeras' - Olaug noemt het Beiroet Playground' (die buurt is een beetje type schilderswijk...). Maar het was een prachtige speeltuin, met veel velden eromheen, wijds uitzicht, over maar twee fabrieken en een kernstation, en veel ruimte met veel speeltoestellen. En een speelkameraadje, en dat is natuurlijk het allerleukste, ook al loopt hij nog niet.