meer meer meeer... meer EI!

soms wil je gewoon iets zeggen... en soms heb je dan gewoon aan een woord niet genoeg!
Aoife kende het woordje meer allang en ook ei was een favoriet, maar toen ze laatst met opa en oma en papa aan het eten was, sajoer boontjes met ei, en haar ei was op begon ze te roepen; meer meer, want ze HOUDT van ei, maar zonder succes, en toen uit pure frustratie niet begrepen te worden: meer EI! En het werkte, want natuurlijk konden opa en oma zo'n mooie volzin niet weerstaan!

pakjesavond

de pakjesavond was gisterenmiddag bij opa en oma. Aoife was eerst een beetje van slag maar deed daarna deed lekker mee en kreeg rode slofjes, duplodieren, zachte blokken, een armbandje met houten kralen, een sinterklaasboekje en een chocoladeletter. voor papa en mama waren er ook cadeautjes, wat een feest.

en vandaag kwam kleine piet ook nog eens langs, om te dansen en met de telefoon van oma te spelen.

piet

warning: for non-dutch people, the picture below might cause a slight spell of policitcally correct indignation!

wat gebeurt er als je met opa en oma in het pittoreske delft (zie hier hollands gloren in de achtergrond: opa, fietsen en trapgevels op de markt) gaat wandelen? dan zorgen ze wel dat je voor het eerst een zwarte piet te zien krijgt, en dat die dan ook meteen weet dat jij als kleine peuter in Engeland woont en daarom helemaal nog nooit iets mee hebt gekregen van de sint gekte!

(terzijde: verbeeld ik het me nou of is de sintigheid toegenomen ten op zichte van een paar jaar geleden (het kan ook maar zo lijken dat het me meer opvalt met een kindje natuurlijk).

pakken

we gaan sinterklaas vieren in Nederland. Leuk, maar dan moet er gepakt worden, en dan bedoel ik niet cadeautjes (easy!), nee, dagen vooruit denken wat gaat het weer doen, hoeveel moeten we mee nemen en past het wel bij elkaar? En met die wisselende seizoenen en zere voeten wordt dat nog extra lastig. Ja heus.
Intussen is Aoife flink grimmig, krijsen als ze haar zin niet krijgt, ze is echt een behooorlijk pittige tante, van wie ze dat heeft laat ik maar even in het midden (maar laat ik even vermelden dat padraic vroeger ook een driftkikkertje schijnt te zijn geweest!), daarbij was ze vannacht ook aan het spugen, dus bijna niemand heeft hier een oog dicht gedaan en dat doet de humeuren hier ook weinig goed. pf

Kaash

Het is maar goed dat sinterklaas een boot heeft en zomaar even naar Engeland kan komen varen. Zo heeft Kaash een paar boekjes gebracht uit Nederland, om zichzelf voor te stellen, en sinterklaas heeft al kikkers en muizen in de schoen gedaan en mandarijntjes en een sambabal en een blokfluitje voor Aoife. We zingen sinterklaasliedjes en kijken naar plaatjes van de sint op googleimages. Sinterklaas komt ook over de post, en heeft nog een boekje gebracht, en een boodschappentas en schortje voor Aoife en iets lekkers en iets wolligs voor papa en mama.

foto via knoopje

Of het er iets mee te maken heeft weet ik niet, maar sinds gisteren zegt Aoife opeens "mijn". haar 'hebben' blijkt bij nader inzien 'hebben' te hebben betekend kwamen we al een tijdje terug achter maar nu is-ie er dan toch, net na het niet willen delen ook het woord dat erbij hoort (zij het nog een beetje weifelachtig en zeldzaam). Als dat maar goed gaat met pakjesavond... Gelukkig laten Sarah en Joris zich vast niet op de kop zitten door zo'n peuter, en wie weet is Aoife zelf ook zo onder de indruk van het hele gebeuren dat dat niet nodig is ook!

In other news heb ik vandaag EINDELIJK zowel mijn laptop op het universiteitsnetwork van Lancaster weten aan te sluiten (en gebruiken) en SPSS weten te installeren op dat ding. Niet te geloven dat SPSS me ooit nog eens zo blij kon maken, dat verraadt toch wel iets over mijn duale natuur. ha!

schoolfotos

de schoolfotograaf is geweest, nou ja, de crechefotograaf. Aoife vond het maar vreemd allemaal. Er waren vijf fotos en op elke foto keek ze verbaasd een andere kant op. Maar een ervan was min of meer een neutrale uitdrukking. We moesten er drie kiezen om die ene te mogen houden dus ziehier:

de twee meest verbaasde hebben we maar weer teurggegeven.

klachten

er is geklaagd en inderdaad, het is een beetje stil geweest hier op mijn blog. veel gaande de afgelopen weken, padraic is twee keer een paar nachten weggeweest voor werk en aoife kreeg haar vier laatste kiezen, weinig slaap en veel hoofdpijn, een ontstoken voet en een stuk tand afgebroken (alweer ja). daarnaast veel nieuwe mensen (noors en anderzins), veel werk, nakijkwerk en lesgeven en veel frustraties over het nemen van de laatste beslissingen over mijn winkeltje, zorgen dat er genoeg voorraad is en mooie fotos (wanneer komt die nieuwe telefoon nou?), ogentest, bril uitzoeken, en dan heb ik het nog niet eens over dat paper dat nu echt eens afmoet (naast dat andere paper dat Sible vorige week namens ons de deur heeft uitgedaan...).
Maar, voor breien gebruikt men de voet niet (en de tand niet en ja, je moet toch soms eventjes bijkomen van al dat gefrustreer over de concurrentie en winkelnamen en niet werkende computers- ook al zijn het macs- en working memory... dus: zie hier het hele paar:

niet dat ze ze ook maar langer dan een minuut aanhoudt, maar misschien als het zo koud is dat een jurk met korte mouw echt te fris is dat ze ze dan wel wil dragen. Leuk om te doen hoor, dat inbreien, ik ga dat zeker nog eens proberen.